Αραβίδες ντίβες: Ζέινα Χάσεμ Μπεκ

Ονομάζω πατρίδα

Αυτό τον τόπο όπου
μια έχουμε ηλεκτρικό
και μια νερό
τον ονομάζω πατρίδα.

Αυτό τον τόπο όπου
νοιαζόμαστε για τη γη,
όπου είμαστε σκόνη και άμμος,
γλιστράμε μέσ’ από
τα χέρια του εχθρού,
τον ονομάζω πατρίδα.

Αυτό τον τόπο όπου
πεθαίνουμε και ανασταινόμαστε
πεθαίνουμε και ανασταινόμαστε
ξανά και ξανά
κάθε λίγα χρόνια,
όπου διπλώνουμε
και ξεδιπλώνουμε την ειρήνη
σαν χάρτινη βάρκα
(ελπίζοντας ότι θα επιπλεύσει),
τον ονομάζω πατρίδα.

Η έκδοση «Αραβίδες ντίβες: Ανθολογία σύγχρονης αραβο-αμερικανικής ποίησης» κυκλοφορεί από το περιοδικό Τεφλόν και το Αρχείο 71.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s