Τεφλόν #27, Ghazal Mosadeq

ΜΑΚΑΡΙ [ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]

Αν η διαβόητη παλιοσυμμορία /
στο παλάτι του Γκολεστάν / στα
ανατολικά / τελευταία απ’ όλους / έβλεπε ένα πουλί
να μπαίνει πετώντας από το ορόσι / ορμώντας
μέσα απ’ τον καπνό / και
σκεφτόταν «Να ο Μπαχάρ» / και /
«Να ένα καναρίνι» / αλλά / η
συνταγματική επανάσταση δεν ήταν
αρκετά ελαστική / για να χωρέσει
μάρμαρα και χαλάκια προσευχής / και
βρίσκεται εκεί κάθε / νυσταγμένο
απομεσήμερο / κι αν ο τοίχος
κατασκεύαζε έναν λαβύρινθο / εντός
του / κι αν ήξερες πού δεν υπήρχε
κανένας λευκός τοίχος / πού δεν υπάρχει
καμία σιωπή / κι αν δεν ήταν παρά ένα
περίπλοκο όνειρο / κι αν /
δεν ήταν ένα από εκείνα τα όνειρα /
που πας στο γραφείο με τις
πιτζάμες / αλλά αν κατά τη διάρκεια μιας άσκοπης
περιήγησης περνούσες / μέσα από ένα
ορόσι / κι αν το ορόσι ήταν μισάνοιχτο /
και / ποιος είσαι συ που δεν θα μπεις πετώντας; /
αλλά / αν υπήρχε καπνός μέσα στον
λαβύρινθο / κι αν το διπλανό
σπίτι δεν / κι εσύ / δεν
νοιαζόσουν αν ο κόσμος όλος / καιγόταν
/ κι αν / το κάρβουνο / σε ένα καλιάν /
διέχεε μονοξείδιο του άνθρακα /
κι αν / σου ερχόταν ναυτία /

αν / νόμιζες ότι το πέρασμα του χρόνου
σε είχε νικήσει / κι αν
άρχιζες να πέφτεις προς το πάτωμα / κι αν
έμπαινες σε κατακόρυφη πτώση / αν το πάτωμα
ερχόταν άβολα κοντά / πιο κοντά / και
μετά
αν το ράμφος σου ράγιζε / απ’ την
πρόσκρουση / αν ένα πουλί ευχόταν /
να υπήρχε ένας στύλος / ένα σύρμα έστω / να
κουρνιάσει πάνω του / αλλά αν δεν ήταν αυτό
η λύση / αν μια επανάσταση ήταν ο
μόνος τρόπος / δεν κοιτούν όλα τα πουλιά / πάνω στα
ηλεκτροφόρα σύρματα / προς την ίδια πλευρά / αλλά
ένα πουλί / που νιώθει άρρωστο /

Μετάφραση από τα αγγλικά: Αλκιβιάδης Ζαλαβράς

Διαβάστε το αφιέρωμα στην Ghazal Mosadeq στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Nikki Giovanni

ΕΠΙΛΟΓEΣ

αν δεν μπορώ να κάνω
αυτό που θέλω να κάνω
τότε η δουλειά μου είναι να μην
κάνω αυτό που δεν θέλω
να κάνω

δεν είναι το ίδιο
αλλά είναι ό,τι καλύτερο μπορώ
να κάνω

αν δεν μπορώ να έχω
αυτό που θέλω τότε
η δουλειά μου είναι να θέλω
αυτό που έχω
και να είμαι ευχαριστημένη
που τουλάχιστον υπάρχει
κάτι παραπάνω
να θέλω

εφόσον δεν μπορώ να πάω
εκεί που πρέπει
να πάω τότε πρέπει να πάω
εκεί που με οδηγούν τα σημάδια
παρότι πάντα καταλαβαίνω
ότι η παράλληλη κίνηση
δεν είναι πλευρική

όταν δεν μπορώ να εκφράσω
αυτό που όντως νιώθω
δοκιμάζω να νιώσω
αυτό που μπορώ να εκφράσω
κι όλα αυτά δεν είναι ισοδύναμα
το ξέρω
αλλά γι’ αυτό οι άνθρωποι
μόνοι ανάμεσα στα θηλαστικά
μαθαίνουν να κλαίνε

Μετάφραση από τα αγγλικά: Ζωγραφιά Κεφαλοπούλου

Διαβάστε το αφιέρωμα στη Nikki Giovanni στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Σύγχρονη μακεδονική ποίηση

ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΠΟΛΕΜΟ
της Ιβάνα Γιοβάνοφσκα


Χθες βράδυ είδα στον ύπνο μου έναν πόλεμο
που γέννησε μια αποκάλυψη σε επεισόδια.

Όταν βλέπω στον ύπνο μου πόλεμο,
μετατρέπω ξανά το υπόγειο σε καταφύγιο.
Σήμερα άφησα εκεί κάτω τρεις πιπεριές
και πάνω στο ξύλινο φέρετρο έγραψα ότι το καταφύγιο είναι ασφαλές.
Έλεγξα αν το παλιό στρώμα
είχε φαγωθεί απ’ τα ίδια ποντίκια
και στα υπάρχοντα αποθέματα
πρόσθεσα ακόμα περισσότερο φόβο.

Στον ύπνο μου βλέπω σχεδόν πάντα πόλεμο
και στο ημερολόγιο διαγράφω την κάθε μέρα.
Στο μεταξύ,
πίνω περισσότερο,
απολαμβάνω το φαγητό,
αναπνέω περισσότερο απ’ το προτεινόμενο.
Και σωπαίνω όσο μου επιτρέπεται.

Μετάφραση από τα μακεδονικά: Βίκτωρας Ηλιόπουλος

Διαβάστε το αφιέρωμα στη σύγχρονη μακεδονική ποίηση στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Σύγχρονη πορτογαλική ποίηση

ΦΥΣΙΚΗ ΒΙΑ
της Κορίνα Λοζοβάν

Μ’ εντυπωσιάζουν οι σαβάνες,
Η αγριότητα των θηρίων,
Ο ήχος των ερπετών όταν γλιστρούν,
Όπως τα χέρια σου όταν χαϊδεύουν τα πόδια μου.
Σχισμές,
Η ψυχή διατηρείται.
Αλλά η υπνηλία των χειμωνιάτικων ημερών σέρνεται
Και ο πόλεμος δεν τελειώνει –
Τα τανκς προχωρούν αργά, πυροβολώντας.
Μα τι χάρη τα τέρατα,
Αυτή η φυσική βία διαλυμένη στις φλέβες –
Το ημίφως μιας καθημερινής εξόντωσης,
Σαν τις ύαινες στην έρημο:
Σαρώνουν τα πάντα.

Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Ελένη Βλάχου

Διαβάστε το αφιέρωμα στη σύγχρονη πορτογαλική ποίηση στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27 | Νέο ποιητικό σκεύος

Τεφλόν 27
Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2022

ΘΕΜΑΤΑ

Σύγχρονη πορτογαλική ποίηση: Στην ουλή το δέρμα είναι σοφότερο
«Καλώς όρισες στη γη των εύθραυστων»: Σε αυτό το αφιέρωμα στη νέα γενιά της πορτογαλικής ποίησης ανθολογούνται ποιήτριες και ποιητές που προκρίνουν τη δημιουργία ενός αντι-λόγου στον λόγο της εξουσίας, σπάζουν συνειδητά τις ποιητικές συμβάσεις και ασκούν δριμεία κοινωνική κριτική, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα για την έμφυλη χειραφέτηση και αμφισβητώντας βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις που αφορούν το σώμα και το κοινωνικό φύλο. Ανθολόγηση-Κείμενo: Aljaž Koprivnikar, Μετάφραση: Ελένη Βλάχου

Ghazal Mosadeq: Μοντερνιστικά φυλαχτά
Η Ιρανή ποιήτρια γράφει ποιήματα-φυλαχτά που βασίζονται σε αποκρυφιστικά περσικά χειρόγραφα: εγχειρίδια μαγείας γεμάτα ξόρκια, κείμενα γεωμαντείας και αλχημείας, οδηγίες κατασκευής φυλαχτών (τάλισμαν) και επίκλησης υπερφυσικών οντοτήτων. Άλλοτε πάλι, πειραματίζεται με τον χώρο που καταλαμβάνει το ποίημα, με το πώς ηχεί, αλλά και με τα διαφορετικά ύφη γραφής και τις διαφορετικές πηγές που μπορεί να αποτελέσουν πρώτη ύλη ή πηγή έμπνευσης. Κείμενο: Kyoko Kishida, Μετάφραση: Αλκιβιάδης Ζαλαβράς, Kyoko Kishida

Yin Xiaoyuan: Έξι ποιήματα
Η πολύγλωσση Κινέζα τρανς ποιήτρια και συγγραφέας, πρωτεργάτρια του Κινήματος Ερμαφρόδιτης Γραφής, εμπνέεται από τη φυσική και τους νόμους της, γράφοντας για τη ρευστότητα των φύλων και τον «τρισδιάστατο ωκεανό της ύπαρξης», για «ένα σύμπαν πλημμυρισμένο με γκλουόνια, φωτόνια και μεσόνια». Μετάφραση: Έλσα Κορνέτη

Σύγχρονη μακεδονική ποίηση: Μας κυνηγάνε τα σκυλιά του χρόνου
Η ποιήτρια Λίντια Ντίμκοφσκα παρουσιάζει τη νέα γενιά της μακεδονικής ποίησης, ποιήτριες και ποιητές που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’90 και γράφουν –ως επί το πλείστον με καθημερινό λόγο– για τα «τελευταία αποθέματα ειρήνης [που] βγαίνουν ήσυχα ήσυχα σε πλειστηριασμό», για την ελπίδα που «γεννιέται κάθε πρωί/ για να πεθάνει με την ησυχία της το μεσημέρι», για την καθημερινότητα στη Β. Μακεδονία, τον πόλεμο, τις κοινωνικές αλλαγές, αλλά και για την πειραματική δύναμη της γλώσσας. Ανθολόγηση-Κείμενο: Λίντια Ντίμκοφσκα, Μετάφραση: Βίκτωρας Ηλιόπουλος

Nikki Giovanni: Σώπα ειρήνη σώπα
Μια από τις πιο δημοφιλείς εκπροσώπους του Κινήματος των Μαύρων Τεχνών τη δεκαετία του ’60, και με έργο που εκτείνεται σε έξι δεκαετίες, η Νίκι Τζιοβάνι γράφει ποίηση που αντικατοπτρίζει τις ζωές, την ιστορία, την κληρονομιά και τους αγώνες των μαύρων. Στο έργο της η φυλή και το φύλο είναι άρρηκτα δεμένα, πολλά ποιήματά της διερευνούν και περιγράφουν τις ζωές των μαύρων γυναικών, ενώ άλλα τις εξυμνούν ως άλλο αντίδοτο ενάντια στη δυσφήμιση στην οποία εκείνες συχνά υπόκεινται. Κείμενο: Virginia C. Fowler, Μετάφραση: Ζωγραφιά Κεφαλοπούλου

Ποιήματα: Αντώνης Αντωνάκος, Όλγα Βερελή, Φαίη Γκενούδη, Δημήτρης Γκιούλος, Comrastro, Ιβάν η τρομαγμένη, Αφροδίτη Κατσαδούρη, Ανδρομάχη Κοκκινού, Χρήστος Κολτσίδας, Σωτήρης Λυκουργιώτης, Μαρία Μάζη, Μαρλένο, μκχ, Σοφία Μπέμπεζα, Πρόκνη, Ναυσικά Στεφανίδου, Sylvie, Γιώτα Τεμπρίδου, Αλέξανδρος Φαρμάκης.

Εξώφυλλο & εικονογραφήσεις: Cabaret Grotesque

Σελιδοποίηση: Morgan S. Bailey