Δύο νέες ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις του περιοδικού Τεφλόν

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Αθήνα
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών
Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
Βιβλιοκαφέ Red n’ Noir, Δροσοπούλου 52
Βιβλιοπωλείο Αμόνι, Πλατεία Μερκούρη
Βιβλιοπωλείο Μετεωρίτης, Φωκίωνος Νέγρη 68
Λοκομοτίβα Βιβλιοκαφέ, Μπόταση 7
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3

Θεσσαλονίκη
Βιβλιοπωλείο Ακυβέρνητες Πολιτείες, Αλ. Σβώλου 28

Bιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22
Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν, Εθν. Αμύνης 14
Φάμπρικα Υφανέτ, Ομήρου & Περδίκα

Πάτρα
Βιβλιοπωλείο Nouveau, Καραϊσκάκη 146

Λάρισα
Κατάληψη Ντουγρού, Τζαβέλα 52

Γιάννενα
Ελευθεριακό εργαστήρι Fahrenheit 451, Τσακάλωφ 20


Κέρκυρα
Κατάληψη Allerta, 7η πάροδος Ν. Θεοτόκη, Σπηλιά

Adelaide Ivánova | Το σφυρί
Μετάφραση από τα βραζιλιάνικα πορτογαλικά: Peter Constantine, Σπύρος Πρατίλας

Ένας ήχος διαπερνά το βιβλίο της Αντελάιντε Ιβάνοβα: ο ήχος του σφυριού. Είναι ένας ήχος ξερός και οξύς, πολλές φορές ενοχλητικός. Ήχος άλλοτε θρηνητικός, όπως αυτός μιας καμπάνας τη Μεγάλη Παρασκευή, άλλοτε επιθετικός, όπως αυτός μιας γροθιάς που βρίσκει στόχο, άλλοτε χειραφετικός, όπως ο χτύπος των πελμάτων στο οδόστρωμα κατά τη διάρκεια μιας φεμινιστικής διαδήλωσης. Άλλωστε, σύμφωνα με τη Βραζιλιάνα ποιήτρια το σφυρί είναι ταυτόχρονα εργαλείο άμυνας και επίθεσης.

Μια από τις πιο πολυσυζητημένες ποιητικές συλλογές των τελευταίων ετών, το Σφυρί είναι ένα βιβλίο για την κακοποίηση και τη σεξουαλική ελευθερία, τη γυναικεία σεξουαλικότητα και τη χειραφέτησή της, την καύλα και την έμφυλη βία σε έναν κόσμο όπου «το αηδόνι που κελαηδά/ είναι το αρσενικό αηδόνι». Mε γλώσσα που τσακίζει κόκαλα, η Ιβάνοβα μιλά για την κουλτούρα του βιασμού και την αυτοδιάθεση των σωμάτων, διατείνεται ότι το σφυρί «είναι ένα εξαιρετικό αντικείμενο/ που σε βοηθά να κοιμάσαι ήσυχη/ και να καρφώνεις πρό-κες».

Jazra Khaleed | Μα είν’ αυτό ποίηση;

Το χιπ χοπ. Οι αντιφασιστικές διαδηλώσεις. Οι εξεγέρσεις στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι τσαμπουκάδες στον δρόμο. Τα γκραφίτι και ο παλμός της ρίμας. Οι εμσί και οι ντιτζέι. Το τρομοκρατόραμα και η φασιστάδα. Η ανεργία και το τσάκισμα των μισθών. Η αστυνομική βία. Οι εκκενώσεις των καταλήψεων. Η ελπίδα που έχει πάντοτε πλαν μπι. Η σιωπή τυλιγμένη στον ιστό της σημαίας. Οι επαναπροωθήσεις και τα ναυάγια στο Αιγαίο. Η παρανομοποίηση των μεταναστών εργατών. Το έντιμο αίμα που ζητά εκδίκηση. Ο πόλεμος που σαν καπνός τρύπωσε στα συλλογικά μας όνειρα. H μνήμη που έμεινε πίσω υπό κρατική επιτήρηση. Οι πέτρες που γίναν σύντροφοι σκελετωμένων αγοριών. Το ταξικό μίσος.

Όλα αυτά για τα οποία η ποίηση δεν πρέπει να μιλά. Έτσι μας λένε.
Το Μα είν’ αυτό ποίηση έρχεται να μας θυμίσει
ότι –σήμερα περισσότερο από ποτέ– «Ποίηση σημαίνει επίθεση».

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες

AFISA_MAIES_GINI_2

Tο βιβλίο Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες: Η αποσιωπημένη ιστορία των θεραπευτριών των Barbara Ehrenreich και Deirdre English κυκλοφορεί από το Αρχείο 71 και τη Μιγάδα. Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο. Συνέχεια ανάγνωσης «Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες»

B. Ehrenreich & D. English: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες

C34B935FDE674A6A01B31636C31896AD

Oι γυναίκες ήταν ανέκαθεν θεραπεύτριες. Στην ιστορία της Δύσης οι γυναίκες ήταν γιατρίνες και ανατόμοι χωρίς κάποια επίσημη άδεια. Έκαναν εκτρώσεις, ήταν νοσοκόμες και είχαν συμβουλευτικό ρόλο σε ιατρικά ζητήματα. Ήταν φαρμακοποιοί, καλλιεργούσαν θεραπευτικά βότανα και μοιράζονταν τα μυστικά των χρήσεών τους. Ήταν μαίες που ταξίδευαν από σπίτι σε σπίτι και από χωριό σε χωριό. Για αιώνες, οι γυναίκες ήταν γιατρίνες χωρίς πτυχία, χωρίς πρόσβαση σε βιβλία και πανεπιστήμια, όμως την ίδια στιγμή μάθαιναν η μια από την άλλη και μετέδιδαν την εμπειρία τους από σπίτι σε σπίτι και από γενιά σε γενιά. Ο λαός τις αποκαλούσε «σοφές γυναίκες», ενώ οι αρχές «μάγισσες» και «κομπογιαννίτισσες». Η ιατρική λοιπόν είναι μέρος της κληρονομιάς μας, της ιστορίας μας, των δικαιωμάτων μας ως γυναίκες.

Συνέχεια ανάγνωσης «B. Ehrenreich & D. English: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες»

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου | Αντικολλητικό σουαρέ με τον ποιητή Sean Bonney

Sean Bonney_16.10.2019

Την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου το περιοδικό Τεφλόν υποδέχεται τον Βρετανό ποιητή Sean Bonney σε ένα αντικολλητικό σουαρέ γεμάτο αιμάτινες σκιές, βρομερούς θεούς, στριγκλίες, ψέματα, ιστορίες και ποιήματα που «αναβοσβήνουν σαν φώτα της πόλης μες στην μπατσοκρατούμενη ομίχλη».

Ο Sean Bonney θα παρουσιάσει το ποιητικό του έργο, θα διαβάσει ποιήματά του και θα συζητήσει με τις φίλες και τους φίλους του Τεφλόν για την ποίηση που μοιάζει «με βόμβα βάθους τοποθετημένη στις αισθήσεις της πόλης».

Συνέχεια ανάγνωσης «Τετάρτη 16 Οκτωβρίου | Αντικολλητικό σουαρέ με τον ποιητή Sean Bonney»