Νέα έκδοση: Γκαλίνα Ρίμπου, «Το σεξ είναι έρημος»

Ως μια από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της σύγχρονης ρωσόφωνης (φεμινιστικής) ποίησης, η Γκαλίνα Ρίμπου εστιάζει στις έμφυλες σχέσεις, στη σεξουαλική και ενδοοικογενειακή βία, στα γυναικεία και κουίρ σώματα, στον πόνο, τα τραύματα αλλά και τον πλούτο που εκείνα κουβαλούν. Μιλάει για την άνοδο του εθνικισμού στη Ρωσία, για τα αδιέξοδα της νεολαίας και την ανεργία, για τη βίαιη υποτίμηση της εργασίας και της ζωής του προλεταριάτου, αλλά και για τους αγώνες ενάντια στο «μαύρο φασισταριό», για την αλληλεγγύη μεταξύ των φιληνάδων, για την ώρα που «η αγάπη και η πολιτική γίνονται ένα και το αυτό». Με την ποίησή της ρίχνει «τους σπόρους της διχόνοιας στη νεκρή γλώσσα», επιχειρεί να συνδέσει τη φεμινιστική κριτική με την ποιητική έκφραση, να παράγει γλωσσικούς κόσμους όπου δεν έχουν χώρο η βία και ο τρόμος, πρεσβεύοντας μια ποίηση που «πρώτη της δουλειά [είναι] η προσβολή εξουσίας και η υπονόμευση των θεμελίων της».

Μετάφραση από τα ρώσικα: Νίκη Καραγεώργου

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Συνέχεια ανάγνωσης «Νέα έκδοση: Γκαλίνα Ρίμπου, «Το σεξ είναι έρημος»»

Νέα έκδοση: μκχ, «βουκαμβίλια ποπ»

Στην πρώτη ποιητική της συλλογή, η μκχ αφηγείται αστικές ιστορίες για τη μητρόπολη ως εμπόλεμη ζώνη, για τα κορίτσια των μισών ενσήμων, των τσάμπα πτυχίων και των απλήρωτων υπερωριών, για όλες εκείνες «που κλαίνε με μάτια μελανιασμένα σε φυσικό μπλε», για όλους εκείνους τους ανθρώπους που δεν χωράνε στο google maps. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, διακηρύσσει «πως ποίηση θα γράφουμε μόνο με λέξεις/ καθημερινές», βουτάει στο βίωμα για να μιλήσει για την έμφυλη βία και την άρνηση των έμφυλων ρόλων, για την ανεργία και την επισφάλεια, αλλά και για τις φίλες, που άλλες είναι μυρμήγκια, άλλες τζιτζίκια, άλλες πεταλούδες και άλλες κατσαρίδες που «μόνο/ η αγάπη/ τις βγάζει/ απ’ τους υπονόμους». Στην ποίηση της μκχ το προσωπικό είναι πάντοτε πολιτικό και «το κενό που αφήνουν/ οι άνθρωποι όταν πεθαίνουν/ ισούται με στάχτη/ δική τους/ ή άλλων πραγμάτων».

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Συνέχεια ανάγνωσης «Νέα έκδοση: μκχ, «βουκαμβίλια ποπ»»

Grzegorz Kwiatkowski, «Λεοκάδια Βλάιστσακ»

όσο για κείνο το βιβλίο του Γιαν Γκρος
αυτό που μ’ ενοχλεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο
είναι ότι γράφει πως ξεριζώναμε μάτια
κόβαμε γλώσσες
παίζαμε μπάλα με κομμένα κεφάλια
υπό τους ήχους μιας ορχήστρας κλαρινέτων
σας διαβεβαιώνω ότι δεν ξέραμε τίποτα για κλαρινέτα στο Γιεντβάμπνε
είχαμε μια εθελοντική πυροσβεστική ομάδα αλλά χωρίς ορχήστρα

Μετάφραση από τα πολωνικά: Peter Constantine

Νέα τεφλονοέκδοση: Grzegorz Kwiatkowski, «Θέρισμα»

Grzegorz Kwiatkowski
ΘΕΡΙΣΜΑ
Μετάφραση από τα πολωνικά: Peter Constantine
Δίγλωσση έκδοση
Σελ. 64

Στο Θέρισμα ο Grzegorz Kwiatkowski συγκεντρώνει φωνές θυμάτων και θυτών των ναζιστικών εγκλημάτων, φωνές που ανήκουν σε ανθρώπους οι οποίοι υπήρξαν μάρτυρες πογκρόμ, βιαιοτήτων και δολοφονιών. Τα ποιήματά του αποτελούν ανατριχιαστικές μαρτυρίες: σύντομες, ψύχραιμες και ψυχρές. Ο Πολωνός ποιητής δεν επιδιώκει να προκαλέσει συναισθήματα συμπάθειας, συμπόνιας και οίκτου για τα θύματα ή οργής για τους θύτες. Μέσω της αποστασιοποίησης μάς καλεί να κατανοήσουμε και να αξιολογήσουμε το παρελθόν δίχως συναισθηματισμούς, από τη θέση που βρισκόμαστε σήμερα ζώντας σε κοινωνίες που παραμένουν βαθιά αντισημιτικές και ρατσιστικές.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Αθήνα:
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30
Βιβλιοκαφέ Red n’ Noir, Δροσοπούλου 52
Βιβλιοπωλείο Μετεωρίτης, Φωκίωνος Νέγρη 68
Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28

Θεσσαλονίκη:
Βιβλιοπωλείο Ακυβέρνητες Πολιτείες, Αλ. Σβώλου 28
Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22

Αραβίδες ντίβες: Σουχέιρ Χαμάντ

παιδιά της πέτρας

τώρα που το χώμα συνωμότησε μαζί μας
καταβροχθίζοντας τα όνειρα και τα σκονισμένα δάκρυά μας
κρύβοντας τους καρπούς του τρόμου μας
σε ομφαλοφόρα πορτοκάλια
ριζώνοντας πιο γερά
πιο στέρεα στα κόκαλα των προγόνων μας

ρωτάμε

πότε γίναν οι πέτρες
σύντροφοι σκελετωμένων αγοριών
που ’χουν για παιχνίδια
πλαστικές σφαίρες και άδειους κάλυκες
;

πότε γίναν οι πέτρες
έμπιστοι νεαρών κοριτσιών
που τα ρούχα και η περηφάνια τους
πετάχτηκαν στο ποτάμι
;

ήμασταν ξύπνιες
όταν ο πόλεμος τρύπωσε
σαν καπνός στο συλλογικό μας όνειρο
;

ή
το άστρο της αυγής
μάς βρήκε
την ώρα που ηχούσε του βιασμού ο άρρυθμος κρότος
;

Η έκδοση «Αραβίδες ντίβες: Ανθολογία σύγχρονης αραβο-αμερικανικής ποίησης» κυκλοφορεί από το περιοδικό Τεφλόν και το Αρχείο 71.