μκχ, άτιτλο

έχω φίλες
που είναι μυρμήγκια
οργανωτικές
καθαρές
πάντα προετοιμασμένες για τα επόμενα

και έχω φίλες
που είναι τζιτζίκια
πάντα ορεξάτες
για το παρόν
αφαιρούν
τα τραύματά τους
όπως τα παιδιά
αφαιρούν τα φτερά τους
μα εκείνες δεν παύουν
ποτέ να πετάνε

και φίλες
πεταλούδες
αξιαγάπητες
στολίζουν
τον κόσμο
και ας μην τους αξίζει

άλλες
που χρόνια τώρα
νιώθουν κατσαρίδες
κρύβονται
και μόνο
η αγάπη
τις βγάζει
απ’ τους υπονόμους

αρέσει σε όλες μας
να βουτάμε
τις κεραίες μας
στο βρεγμένο χώμα
και φοβόμαστε
τα μεγάλα ζώα
κυρίως τους ανθρώπους
κυρίως όταν εκείνοι
συμφωνούν με τις ταξινομήσεις
και τους ρόλους
χωρίς να καταλαβαίνουν
πως εύκολα
αλλάζουμε τη μορφή μας

και καμία δεν χάνεται
τους χειμώνες
και συ
μαλάκα αίσωπε
ξέχασες να πεις
πως ο τζίτζικας
τραγούδαγε
για τις νύχτες
που πέρασε
με τον μέρμηγκα
παρέα
κρυμμένοι
κοντά δεκαεφτά χρόνια
απ’ το βλέμμα σου

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην έκδοση μκχ, βουκαμβίλια ποπ, μια έκδοση του περιοδικού Τεφλόν.

Γκαλίνα Ρίμπου, «Το σεξ είναι έρημος» [Απόσπασμα]

ΣΕΞ-ΕΡΗΜΟΣ

ουρλιάζω
ξαπλωμένη μόνη
σ’ αυτόν εδώ τον οικισμό

όλα κενά μόνο κενότητα
το σεξ είναι έρημος

βράδυ
επιστρέφοντας απ’ τη δουλειά
επιθυμώντας μπροστά στη γραμμή παραγωγής
ανάμεσα στις μηχανές
ή σε άλλες γλωσσικές εργασίες
νιώσ’ το: εκεί δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο
έρημος

επιστρέφοντας απ’ τη δουλειά
γράφω γράμμα στο πρώτο μου αγόρι
γιατί μου είπες ψέματα, αφού εκεί δεν υπάρχει τίποτα
τίποτα
τίποτα
μόνο έρημος

είμαι στην έρημο μόνη
και η επιθυμία υποχωρεί
αποκαλύπτοντας το σεξ σαν όραμα
σαν τρεμούλιασμα
στον ορίζοντα –στεγνό γέρικο σώμα
αυτό είναι το σεξ μου
αυτό είναι το μέλλον μου

εκατοντάδες κτήνη θα ’ρθουν να με πηδήξουν
σπέρμα τίγρης υψώνεται ως τα σύννεφα ψηλά
μαϊμούδες γλείφουν την κλειτορίδα μου
όμως καμιά τους δεν θα πει
«το σεξ είναι έρημος»

στον κήπο των αταβισμών
σηκώνοντας τη φούστα, ακουμπώντας στο συρματόπλεγμα
μόλις διακρίνοντας το πρόσωπο
στις λόχμες των ματωμένων δακρύων
κλαίγοντας με αναφιλητά, θα πω: «κοίτα για τι παλέψαμε,
παρελαύνοντας γυμνές μπροστά απ’ τη βουλή,
τρυπώντας με φαλλό τα γραφεία της κυβέρνησης,
όχι, δεν υπάρχει τίποτα,
το σεξ είναι έρημος»

σ’ αγαπώ
και το νεκρό σου σεξ
ακόμα με αναστατώνει
όμως αν και σ’ αγαπώ
το νιώθω: μόνο έρημος

Απόσπασμα από το ποίημα «Το σεξ είναι έρημος», το οποίο περιλαμβάνεται στην έκδοση Γκαλίνα Ρίμπου, Το σεξ είναι έρημος, μια έκδοση του περιοδικού Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Ghazal Mosadeq

ΜΑΚΑΡΙ [ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]

Αν η διαβόητη παλιοσυμμορία /
στο παλάτι του Γκολεστάν / στα
ανατολικά / τελευταία απ’ όλους / έβλεπε ένα πουλί
να μπαίνει πετώντας από το ορόσι / ορμώντας
μέσα απ’ τον καπνό / και
σκεφτόταν «Να ο Μπαχάρ» / και /
«Να ένα καναρίνι» / αλλά / η
συνταγματική επανάσταση δεν ήταν
αρκετά ελαστική / για να χωρέσει
μάρμαρα και χαλάκια προσευχής / και
βρίσκεται εκεί κάθε / νυσταγμένο
απομεσήμερο / κι αν ο τοίχος
κατασκεύαζε έναν λαβύρινθο / εντός
του / κι αν ήξερες πού δεν υπήρχε
κανένας λευκός τοίχος / πού δεν υπάρχει
καμία σιωπή / κι αν δεν ήταν παρά ένα
περίπλοκο όνειρο / κι αν /
δεν ήταν ένα από εκείνα τα όνειρα /
που πας στο γραφείο με τις
πιτζάμες / αλλά αν κατά τη διάρκεια μιας άσκοπης
περιήγησης περνούσες / μέσα από ένα
ορόσι / κι αν το ορόσι ήταν μισάνοιχτο /
και / ποιος είσαι συ που δεν θα μπεις πετώντας; /
αλλά / αν υπήρχε καπνός μέσα στον
λαβύρινθο / κι αν το διπλανό
σπίτι δεν / κι εσύ / δεν
νοιαζόσουν αν ο κόσμος όλος / καιγόταν
/ κι αν / το κάρβουνο / σε ένα καλιάν /
διέχεε μονοξείδιο του άνθρακα /
κι αν / σου ερχόταν ναυτία /

αν / νόμιζες ότι το πέρασμα του χρόνου
σε είχε νικήσει / κι αν
άρχιζες να πέφτεις προς το πάτωμα / κι αν
έμπαινες σε κατακόρυφη πτώση / αν το πάτωμα
ερχόταν άβολα κοντά / πιο κοντά / και
μετά
αν το ράμφος σου ράγιζε / απ’ την
πρόσκρουση / αν ένα πουλί ευχόταν /
να υπήρχε ένας στύλος / ένα σύρμα έστω / να
κουρνιάσει πάνω του / αλλά αν δεν ήταν αυτό
η λύση / αν μια επανάσταση ήταν ο
μόνος τρόπος / δεν κοιτούν όλα τα πουλιά / πάνω στα
ηλεκτροφόρα σύρματα / προς την ίδια πλευρά / αλλά
ένα πουλί / που νιώθει άρρωστο /

Μετάφραση από τα αγγλικά: Αλκιβιάδης Ζαλαβράς

Διαβάστε το αφιέρωμα στην Ghazal Mosadeq στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Nikki Giovanni

ΕΠΙΛΟΓEΣ

αν δεν μπορώ να κάνω
αυτό που θέλω να κάνω
τότε η δουλειά μου είναι να μην
κάνω αυτό που δεν θέλω
να κάνω

δεν είναι το ίδιο
αλλά είναι ό,τι καλύτερο μπορώ
να κάνω

αν δεν μπορώ να έχω
αυτό που θέλω τότε
η δουλειά μου είναι να θέλω
αυτό που έχω
και να είμαι ευχαριστημένη
που τουλάχιστον υπάρχει
κάτι παραπάνω
να θέλω

εφόσον δεν μπορώ να πάω
εκεί που πρέπει
να πάω τότε πρέπει να πάω
εκεί που με οδηγούν τα σημάδια
παρότι πάντα καταλαβαίνω
ότι η παράλληλη κίνηση
δεν είναι πλευρική

όταν δεν μπορώ να εκφράσω
αυτό που όντως νιώθω
δοκιμάζω να νιώσω
αυτό που μπορώ να εκφράσω
κι όλα αυτά δεν είναι ισοδύναμα
το ξέρω
αλλά γι’ αυτό οι άνθρωποι
μόνοι ανάμεσα στα θηλαστικά
μαθαίνουν να κλαίνε

Μετάφραση από τα αγγλικά: Ζωγραφιά Κεφαλοπούλου

Διαβάστε το αφιέρωμα στη Nikki Giovanni στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.

Τεφλόν #27, Σύγχρονη μακεδονική ποίηση

ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΠΟΛΕΜΟ
της Ιβάνα Γιοβάνοφσκα


Χθες βράδυ είδα στον ύπνο μου έναν πόλεμο
που γέννησε μια αποκάλυψη σε επεισόδια.

Όταν βλέπω στον ύπνο μου πόλεμο,
μετατρέπω ξανά το υπόγειο σε καταφύγιο.
Σήμερα άφησα εκεί κάτω τρεις πιπεριές
και πάνω στο ξύλινο φέρετρο έγραψα ότι το καταφύγιο είναι ασφαλές.
Έλεγξα αν το παλιό στρώμα
είχε φαγωθεί απ’ τα ίδια ποντίκια
και στα υπάρχοντα αποθέματα
πρόσθεσα ακόμα περισσότερο φόβο.

Στον ύπνο μου βλέπω σχεδόν πάντα πόλεμο
και στο ημερολόγιο διαγράφω την κάθε μέρα.
Στο μεταξύ,
πίνω περισσότερο,
απολαμβάνω το φαγητό,
αναπνέω περισσότερο απ’ το προτεινόμενο.
Και σωπαίνω όσο μου επιτρέπεται.

Μετάφραση από τα μακεδονικά: Βίκτωρας Ηλιόπουλος

Διαβάστε το αφιέρωμα στη σύγχρονη μακεδονική ποίηση στο 27ο τεύχος του Τεφλόν.