Βαγγέλης Μπριάνας, Τρία ποιήματα

ΤΟ ΝΕΡΟ ΞΕΡΕΙ

Το νερό ξέρει
από μικρές χαραμάδες
από φθηνά κανάτια
από ετοιμόρροπες γέφυρες
από στερημένες πηγές
από πνιγμένα βατράχια
το νερό ξέρει.

ΚΑΤΑΚΡΙΤΕΟ

Σε τόπο δροσερό
σηκώνεις την πέτρα να την πετάξεις
Και να σου από κάτω
κουλουριασμένο το φίδι
–κατακρίνει τις πράξεις σου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Βαγγέλης Μπριάνας, Τρία ποιήματα»

Μαρλένο, Τσίχλα

Έχω πατήσει με το παπούτσι μου μια τσίχλα
και εχεικολλησει
το έχω
……….τρίψει
σε πλακάκια, στο γρασίδι, στο άλλο μου καθαρό παπούτσι
αλλά χωρίς αποτέλεσμα,
ητσιχλαδενλεειναξεκολλησει
(ακαδημαϊκό γέλιο)

Και στον δρόμο
ένας κύριος με γαμψή μύτη
με είπε σοδομίτη
(γέλια)

Μύτη, σπίτι, Κρήτη,
ο κύριος με είπε σοδομίτη!

Κι έχω πατήσει με το παπούτσι μου (το άλλο)
μια ομοιοκαταληξία
κι ούτε αυτή λέει να ξ-εκολλήσει
(ταχυδακτυλουργικά)

Και μόλις δεις τον
ρατσισμό
ως
υλικό
συμφέρον
πίσω από τον ρατσισμό που κρύβεται στη μύτη
ή και μέσα στη μύτη
(ιγμορίτιδα ρατσισμού)

Συνέχεια ανάγνωσης «Μαρλένο, Τσίχλα»

Στέλλα Μπαρακλιανού, Άγνωστες λέξεις

Και ήρθαν κάπως έτσι, όλο και πιο πολλές
Σκοντάφτοντας
Δεν ήταν πολύ ευλύγιστες
Αλλά ούτε έγχρωμες
Μάλλον κάτι σε ασπρόμαυρες μπαλαρίνες
Αιωρούνταν
Με τα κουπέ τους τεντωμένα προς τα κάτω
Οι καμπύλες τους
Λίγο αδέξιες οι κινήσεις τους στην μπάρα

Πάντως ήρθαν

Σημείωσε:

………Πλούσιος, νοστιμότατος
………Πλούσια, νοστιμότατη

Υπογράμμισε:

………Ανακαλύπτω, ξαναβλέπω

Διάβασε τώρα δυνατά:

………Εξερευνώ

Ό,τι δεν καταλαβαίνεις, ψάξε στο λεξικό
Μόνο μη χαθείς

Συνέχεια ανάγνωσης «Στέλλα Μπαρακλιανού, Άγνωστες λέξεις»

Μανίνα Μπομιόκη, Πέντε ποιήματα

τα δέοντα

αν ήσουν εδώ
θα σου ’λεγα για τον καιρό
θα μου ’λεγες τι να προσέχω στην οδήγηση
τώρα με το κρύο και τα χιόνια.
αν ήσουν εδώ
θα ’ρχόσουν με το τρένο εδώ που μένω,
κι ας κάνει χίλιες ώρες,
για να το απολαύσεις μέσα στον χειμώνα.
αν ήσουν εδώ
θα ’στελνες τα δέοντα
θα σου τα ’στελνα και γω.
βασικά μέσω Κάθριν.

κατανόηση

τώρα καταλαβαίνω
τ’ άδεια βλέμματα που συναντώ στον δρόμο
τα σκυθρωπά, τα απομακρυσμένα,
παρόλο που ’χει λιακάδα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μανίνα Μπομιόκη, Πέντε ποιήματα»