Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

01/07/2010

Κατεβάστε το Τεφλόν #1 (Άνοιξη-Καλοκαίρι 2009)

Filed under: Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 9:16 πμ

εδώ

12/02/2010

Παυλίνα Μάρβιν, Π ο ι ή μ α τ α γ ρ α μ μ έ ν α μ ε α ί μ α

Filed under: Τεύχος Ένα,Τεύχος Δύο — pavlinamarvin @ 4:04 πμ


Π ε ρ ι ο δ ο λ ό γ η σ η

Ποιος πόνος και ποιο αίμα;
Όσο και να υποφέρω,
Αστεία  θα μου φανεί
Η έμμηνος ροή.
Ξέρω από σφαγεία:
Σπουδάζω ιστορία


Τ ο     κ λ ά μ α     τ η ς     μ ή τ ρ α ς

Και τώρα η καψερή,
πώς να σου γράψω ποίημα;
Κοτζάμ βιολογία,
με άφησε ξερή.
Δυό όργανα δικά μου
στο ίδιο σώμα ξένα
πνιγήκανε στο αίμα:
Η δύστυχη καρδιά μου,
γι’άλλα να καιγεται και να πονεί
κι η μήτρα μου η τρελή
να κλαίγεται ερυθρά
που δεν εγκυμονεί

29/09/2009

Philip Larkin, Aubade

Filed under: Αφορμές,Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 5:10 μμ

larkin460

Κατόπιν επικοινωνίας του με την τεφλόνια (όπως δαιμόνια) Δανάη, ο φιλόλογος, ποιητής και πεζογράφος Παναγιώτης Κουσαθανάς, μας έδωσε τη χαρά να συνεισφέρει στον ανοικτό διάλογο με θέμα τη μετάφραση του Λάρκιν. Το παρακάτω ποίημα θα συμπεριληφθεί σε μία συγκεντρωτική έκδοση με κείμενα του συγγραφέα που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ίνδικτος.

….

Φίλιπ Λάρκιν, Εωθινό

…………………………………(Ανάπλαση*: Παναγιώτης Κουσαθανάς)

Όλη μέρα δουλειά, το βράδυ σουρωμένος.
Ξυπνώ στις τέσσερεις· βουβό σκοτάδι, πίσσα.
Σε λίγο θ’ αρχίσει να φέγγει στις παρυφές της κουρτίνας.
Στο μεταξύ, ο πανταχού παρών μια μέρα πιο κοντά μου.
Μουδιασμένο μυαλό: πώς, πού, πότε; Άκαρπες ερωτήσεις.
Ωστόσο ο τρόμος της ώρας του θανάτου, ο φόβος πως θά ’μαι νεκρός
σαν αστραπή με αδράχνει και με γεμίζει φρίκη. (more…)

17/09/2009

Philip Larkin, This be the verse

Filed under: Αφορμές,Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 10:44 πμ

Mεταφραστική αντιπολίτευση από τον συγγραφέα και μεταφραστή (αναγνώστη του πρώτου τεύχους του Τεφλόν) Γιώργο Λαμπράκο:

Ιδού το εδάφιο

Ο μπαμπάς σου κι η μαμά σου σε γαμούνε
Το κάνουν διαρκώς, κι ας μην το εννοούνε
Πρώτα σού φορτώνουν τα δικά τους τα στραβά
Κι άλλα τα προσθέτουνε για σένα ειδικά.

Μα κι αυτούς με τη σειρά τους τούς γαμούσαν
Αυτοί οι χαζοί που παλιακά ρούχα φορούσαν
Άλλοτε μεταξύ τους δήθεν ο σεβασμός
Κι άλλοτε μες στο σπίτι γινόταν ο χαμός.

Ο άνθρωπος στον άνθρωπο προσφέρει δυστυχία
Και τούτη, σαν τη θάλασσα, βαθαίνει με τη μία
Κοίτα το σπίτι όσο πιο γρήγορα ν’ αφήσεις
Και πρόσεχε καλά, παιδιά μην αποκτήσεις.

(more…)

21/06/2009

Saul!

Filed under: Αφορμές,Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 8:53 μμ

[Ακολουθούν τα λεγόμενα του, για όσους δεν τον προλαβαίνουν, καθώς και ακόμα ένα βίντεο με την υποχθόνια στούντιο εκδοχή] (more…)

17/06/2009

Ντύλαν Τόμας…

 

 

Τα δάκρυα μου κυλούν σαν σιωπηλό τίναγμα
Πετάλων ενός ρόδου μαγικού˙
Και όλη μου η θλίψη ρέει απ’ τις οπές
Των λησμονημένων οριζόντων και του νιφετού.

[…]

«Κλόουν στο σεληνόφως», μτφρ. Π. Μηλιώτης

[Παρόλο που ο αγαπημένος μου στίχος από το μεταφραστικό αφιέρωμα στον Τόμας στο Τεφλόν αρ.1 είναι το Οργίσου, οργίσου ενάντια στου φωτός το μακελειό της Ράνιας, ο άνωθεν νιφετός του Παναγίωτη δεν πάει πίσω σε μουσικότητα και έμπνευση]


07/06/2009

Συνομιλίες της τελευταίας στιγμής και άλλα τινά

Filed under: Αφορμές,Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 1:44 μμ

 

Δανάη Σιώζιου, Η φαρμακαποθήκη

…………………………………………………………………………Στην Παυλίνα Μάρβιν
…………………………………………………………….«Στη ζωή, ή είμαστε δολοφόνοι
…………………………..
……………………………………..ή παίζουμε τις κουμπάρες»

Ο ποιητής
πότε γιατρός, πότε ταχυδρόμος
άλλοτε πλανόδιος αγοραπωλητής
τρέχει από πόρτα σε πόρτα
καμιά δεν του ανοίγει
κλειδιά δεν έχει για να μπει
τα φάρμακα λήγουν
τα γράμματα μένουν ανεπίδοτα
κι οι λιγοστές συναλλαγές
δεν παραγράφουνε καμία οφειλή
τα μαζεύει όλα σπίτι του
(τί τα θέλει και τα μαζεύει;)
ύπνος δεν τον πιάνει
κάποια μέρα όλα, λέει
γυαλιά καρφιά θε να τα κάνει
γυαλιά στα μάτια του
καρφιά στα χέρια του
(αυτή η άχαρη δουλειά, φοβάται,
θα τον επεθάνει)
μα ευθύς το ξανασκέφτεται
και μετανιώνει-
η αυτοχειρία αναβάλλεται
γι’αύριο πάλι
χαράζει
κι εκείνος καταπιάνεται
χαρτιά και γάζες να διπλώνει

(more…)

02/06/2009

Langston Hughes, Christ in Alabama

Filed under: Αφορμές,Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 2:02 πμ

Christ is a Nigger,Hughes
Beaten and black –
O, bare you back.

Mary is His Mother –
Mammy of the South
Silence your mouth.

God’s His Father
White Master above,
Grant us your love.

Most holy bastard
of the bleeding mouth:
Nigger Christ
On the cross of the South.

Τον Δεκέμβρη του 1931 ο Langston Hughes δημοσιεύει στην επιθεώρηση Contempo το παραπάνω ποίημα με αφορμή την ιστορική δίκη εννέα Αφροαμερικάνων νεαρών στην Αλαμπάμα, γνωστών ως Scottsboro Boys. Η υπόθεση, που έφτασε μέχρι το Ανώτερο Δικαστήριο, υπήρξε κομβική για την περαιτέρω θεσμοθέτηση της συμετοχής των Αφροαμερικανών πολιτών στα σώματα ενόρκων, από τα οποία μέχρι τότε εξαιρούνταν, και του δικαιώματος σε κατάλληλο συνήγορο υπεράσπισης (οι εν λόγω κατηγορούμενοι δικάστηκαν από αμιγώς λευκά σώματα ενόρκων, οι δικηγόροι τους δεν είχαν πείρα σε υποθέσεις ποινικού δικαίου και ο δικαστής ξεκινούσε την επόμενη δίκη πριν καν οι ένορκοι αποφανθούν για την προηγούμενη, για να αναφέρουμε ενδεικτικά μερικά χαρακτηριστικά του πρώτου γύρου από δίκες, που σκιαγραφούν γλαφυρά τις φυλετικές προκαταλήψεις της εποχής). Πολλοί θεώρούν την υπόθεση αυτή προάγγελο του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα (Civil Rights Movement). (more…)

18/05/2009

Την περηφάνια στον πάνθηρα δες

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 8:32 μμ

panther power

Ακούστε

και διαβάστε ακούγοντας :

(more…)

Wole Soyinka (b.1934), Telephone Conversation, Δύο ελληνικές μεταφράσεις (εν αναμονή της σωτήριας τρίτης)

POLA_1742_12015296821_lThe price seemed reasonable, location
Indifferent. The landlady swore she lived
Off premises. Nothing remained
But self-confession. «Madam,» I warned,
«I hate a wasted journey–I am African.»
Silence. Silenced transmission of
Pressurized good-breeding. Voice, when it came,
Lipstick coated, long gold-rolled
Cigarette-holder pipped. Caught I was foully.
«HOW DARK?» . . . I had not misheard . . . «ARE YOU LIGHT
OR VERY DARK?» Button B, Button A.* Stench
Of rancid breath of public hide-and-speak.
Red booth. Red pillar box. Red double-tiered
Omnibus squelching tar. It was real! Shamed
By ill-mannered silence, surrender
Pushed dumbfounded to beg simplification.
Considerate she was, varying the emphasis–
«ARE YOU DARK? OR VERY LIGHT?» Revelation came.
«You mean–like plain or milk chocolate?»
Her assent was clinical, crushing in its light
Impersonality. Rapidly, wave-length adjusted,
I chose. «West African sepia»–and as afterthought,
«Down in my passport.» Silence for spectroscopic
Flight of fancy, till truthfulness clanged her accent
Hard on the mouthpiece. «WHAT’S THAT?» conceding
«DON’T KNOW WHAT THAT IS.» «Like brunette.»
«THAT’S DARK, ISN’T IT?» «Not altogether.
Facially, I am brunette, but, madam, you should see
The rest of me. Palm of my hand, soles of my feet
Are a peroxide blond. Friction, caused–
Foolishly, madam–by sitting down, has turned
My bottom raven black–One moment, madam!»–sensing
Her receiver rearing on the thunderclap
About my ears–«Madam,» I pleaded, «wouldn’t you rather
See for yourself?»

1962

Ακολουθούν οι μεταφράσεις του Αλέξη Τραϊανού από την Ανθολογία Νέγρων Ποιητών (εκδόσεις Εγνατία, 1973) και του Αθανάσιου Νταουσάνη από τη βραβευμένη ανθολογία Η Ποίηση της Μαύρης Αφρικής (εκδόσεις Ροές, 2003).
Βρείτε τα λάθη και περιμένετε μιάμιση εβδομάδα, μέχρι την κυκλοφορία του πρώτου τεύχους του Τεφλόν, να δείτε τι προτείνουμε με τον Jazra σχετικά με αυτά.

(more…)

29/04/2009

Δείγμα Λάρκιν

Filed under: Αφορμές,Θραύσματα,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 4:41 μμ

larkin1

(Μικρό ιντριγκαδόρικο απόσπασμα, από τη συνέντευξή του στον Robert Phillips, για το περιοδικό Paris Review, 27 χρόνια νωρίτερα. Περισσότερα λίαν συντόμως, στο πρώτο τεύχος του Τεφλόν.)

Είναι αλήθεια ο Χόρχε Λουί Μπόρχες ο μόνος σύγχρονος σας αξιόλογος ποιητής που επίσης εργάζεται ως βιβλιοθηκάριος;

-Ποιός είναι ο Χόρχε Λουί Μπόρχες; Ο συγγραφέας βιβλιοθηκάριος που εγώ αγαπώ είναι ο Άρτσιμπαλντ Μακλίς(…)

Δεν έχετε πάει ποτέ στην Αμερική, έτσι δεν είναι;

-Όχι, δεν έχω πάει ποτέ στην Αμερική, ούτε και οπουδήποτε αλλού. Σας φαίνομαι περιφρονητικός; Δεν είναι αλήθεια. Υποθέτω απλώς πως από τη φύση μου ρέπω πολύ λίγο στην περιπέτεια. Και βέβαια δεν είναι αυτός ο τρόπος που βιοπορίζομαι. Εννοώ, οι διαλέξεις, οι αναγνώσεις, η διδασκαλία-θα μου ήταν αποκρουστικό κάτι τέτοιο. Έπειτα, έχω κουφαθεί τόσο στο μεταξύ που δεν θα τολμούσα. Αν κάποιος με ρωτούσε «Τί γνώμη έχετε για τον Άσμπερυ;», ίσως απαντούσα «προτιμώ τα στρώμπερρυ», ή κάτι τέτοιο. Νομίζω πως ο καθένας από μας έχει ένα δικό του όνειρο για την Αμερική. Ένας συγγραφέας κάποτε μου είπε: «Αν πας, να πας είτε στην Ανατολική είτε στη Δυτική Ακτή-το ενδιάμεσο είναι μια έρημη χώρα γεμάτη κουφιοκεφαλάκηδες.» Θα ήθελα, λοιπόν, να πάω εκεί που αν βοηθήσεις μια κοπελα να στολίσει ένα δέντρο σε θεωρούν αρραβωνιαστικό της και τ’αδέρφια της προετοιμάζουν τα όπλα τους για την περίπτωση που δεν καλέσεις τον ιερέα. Είναι κι αυτό μια εκδοχή βουκολισμού.

Πώς σας ήρθε η ιδέα του βατράχου για να εξεικονίσετε τη δουλειά και το μόχθο;

-Θέμα μεγαλοφυϊας.

Blog στο WordPress.com.