Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

09/02/2015

Andie-Andie, Είκοσι χιλιάδες έτη κάτω απ’ τη θάλασσα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:03 πμ
.
Οι ανθρακωρύχοι κοραλλιών
πεθαίνουν νέοι
πιο νέοι απ’ τα κοράλλια
(μυστικά του βυθού)
Αγκαλιάζουν τις σκιές των αγαπημένων τους
που δημιουργούν οι πυγολαμπίδες
στα φύκια που ξεβράζονται στη Σουμάτρα
κι εκείνες
ανυπόμονα τα βράζουν
πίνουν το ζωμό τους
και συγκολλούν τις απουσίες
όλοι αναρωτιούνται γιατί εκείνες μένουν
κανείς δε ρωτά
γιατί εκείνοι φεύγουν
 .
Περισσότερα ποιήματα της Andie-Andie μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.
Advertisements

31/01/2015

King Missile, Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 7:37 μμ

Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλά για την εργασία. Μην αγοράζεις ποτέ στιλό ή μολύβια ή χαρτί. Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Λαστιχάκια, συνδετήρες, σημειωματάρια, φακέλους –πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλύτερα για τον χαμηλό μισθό σου και τις φρικτές συνθήκες εργασίας.

Πάρε ένα τασάκι –έχουν κάμποσα. Πάρε κρεμάστρες. Πάρε –πάρε έναν κάδο σκουπιδιών. Γιατί ν’ αγοράσεις συρταροθήκη; Γιατί ν’ αγοράσεις τηλέφωνο; Γιατί ν’ αγοράσεις υπολογιστή ή επεξεργαστή κειμένου; Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά.

Εγώ πήρα ένα ολόκληρο γραφείο απ’ το τελευταίο μέρος που δούλευα. Δεν το πήραν χαμπάρι ποτέ και ταιριάζει τέλεια στο διαμέρισμά μου. Πάρε μια ηλεκτρική ξύστρα. Πάρε ένα κουτί μπλάνκο˙ ίσως το χρειαστείς μια μέρα. Έχεις καθήκον ως καταπιεσμένος εργαζόμενος να κλέβεις απ’ τους εκμεταλλευτές σου. Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Και κωλοβάρα την ώρα εργασίας. Όλ’ αυτά τα ’γραψα στη δουλειά. Με πληρώνουν να γράφω για πράγματα που τους κλέβω. Η ζωή είναι ωραία.

Περισσότερα ποιήματα του John S. Hall, τραγουδιστή των King Missile, μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

07/01/2015

Γιάννης Ξούριας, Οι ουρανοκατέβατοι των φοράδων

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 12:58 μμ
.
Ψοφάνε
Για μαρμαρόμπαλες (κλασικές, εξολοκλήρου
Από λύσσα απόλυτη) για να κλωτσάνε πάνω σε λαρύγγι /
Λαρύγγι ξερό λαρύγγι φαλακρό με ψύχωση βραχώδη αστραγγάλιστο
Σκιστό
Γεμιστό με αφάνες
Σαλιωμένες με λιοπύρι /
.
   ΚΑΙ Ο ΜΕΛΑΝΩΜΕΝΟΣ (επεισόδιο)
Ο νούμερο Ένα απλώς
Καθισμένος σ’ ένα σωρό ιερές τσιμεντόπλιθες βαστά τσαμπί πολύ
Βαρύ από μιλιούνια μουρμουρητά
Μπλεγμένα και ψιθύρους, να μπήγεσ’ αγαλματένιος ακούγοντας με τους βουβώνες:
.
Νεκροταφεία φιλμαρισμένα σε 8mm με κέρατα άσπρα και λουλούδια
Με φούξια λουλούδια του πικάπ –μοναδικά– ανύπαρκτα σ’ όλο το ίντερνετ
Και με κέρατα άσπρα που λάμπουνε από πάστρα
.
Αγαλματένιος με τη βελόνα του πικάπ να γρατζουνά τα πλευρά
Να εξελίσσεται εν στάσει η πύκνωση
Της πεύκης με μια τζαζ τζιτζικιών ανισόρροπων ένα σισίρισμα
Υφασμένο σφιχτά
Αυθόρμητο
Και παχύρρευστο στα σπλάγχνα
Στα μαλλιά της και στα
Φανερά / Τελικά όλο κι όλο το περιβόητο κρυφό ήταν το μονοκόμματο μάρμαρο
.
Όπου αυτό που δε φαίνεται είναι αυτό που φαίνεται
 .
Περισσότερα ποιήματα του Γιάννη Ξούρια μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

03/01/2015

Π. Ένιγουεϊ, Ανακουάτρος

Filed under: Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 2:14 μμ

Καμιά φορά ο Δημοσθένης αναπολούσε τα παιδικά χρόνια στο χωριό με τη μητέρα του και την αδερφή του. Πατέρα δεν γνώρισε. Είχε σκοτωθεί σε τροχαίο στις στροφές του Δομοκού δύο μήνες πριν έρθει στον κόσμο. Η μάνα του όλη μέρα στο καφενείο, μόνη, να τα φέρει βόλτα. Ήθελε να τον κάνει δικηγόρο ή γιατρό. Έγινε δημοσιογράφος. Τη θυμάται να γυρίζει αργά το βράδυ κουρασμένη, να τρώει μια σαλάτα και να κοιμάται.

Με την αδερφή του αταίριαστοι. Παιδικούς φίλους δεν είχε. Όλα τα παιδιά του χωριού τον περιέπαιζαν. Αυτός δεν τους έδινε σημασία. Το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει απ’ το χωριό. Και γι’ αυτό διάβαζε. Όχι για να σπουδάσει, «να μορφωθεί», όπως του έλεγε η μάνα του, αλλά για να φύγει και να μην τους ξαναδεί.

Και τα κατάφερε. Έφυγε. Πέρασε σε μια σχολή δημοσιογραφίας και έπιασε αμέσως δουλειά, αρχικά σε μια μικρή δημοτική εφημερίδα και έπειτα στο Βήμα. Όχι όμως σε κάποιο δυνατό πόστο, αλλά στο δικαστικό-εγκληματολογικό. Το είχε επιλέξει επειδή γενικά δεν είχε τρέξιμο. Μοναδική εξαίρεση, όλα αυτά τα χρόνια, η υπόθεση Κοσκωτά.

Το χωριό σπάνια το επισκεπτόταν ως φοιτητής. Χριστούγεννα και Πάσχα. Και αυτό για χάρη της μάνας του. Μέχρι που η κακομοίρα πέθανε. Μετά δεν ξαναπήγε. Δεν τον ξανάδαν. Ούτε και ο ξάδερφός του, ο Κώστας, που τα λέγανε καμιά φορά στα πεταχτά στο Φλοράλ, στην πλατεία Εξαρχείων. Εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

(more…)

17/11/2014

λΑΜΠΕΡΟύΚ, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 12:14 μμ

ΦΑΤΑ ΚΟΥΛΑΜΑΡΑ ΒΑΤΡΑΧΕ

χειλάκι κορδοστίφτη
καμπούρα με κιμάδα
μινιόν σοκοφρετούλα
second voice πίπα
τσίμπα μοιρολόι
δώσε κομπολόι
βλήτα σαγιονάρα
ασήμι μες στη λάσπη
κρίμα ρε τα νιάτα
κρίμα ρε τα νιάτα
νιάου κάνει η γάτα
ψιτ μου λέει φάτα
ξαναπάω να κάτω
ξαναπάω να πάνω
σμπαράλια στα υπόγεια
πόρτα δεν ανοίγει
παράθυρο ταβάνι
πρέπει να ξεφύγω (more…)

14/11/2014

Πάνος Χα!, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:31 πμ

ΕΝΤΟΜΟ

είσαι ένα άτιμο άτομο!
μου ’πε
κι εσύ ένα έντιμο έντομο!
του ’πα εγώ
άτιμο έντομο θα σε πιάσω!
ακούστηκε η φωνή της κυρίας
και ξαφνικά
απ’ το τίποτα
μετατράπηκα σε έντιμο άτομο

 

ΑΠΟ ΣΥΝ ΔΕΘΗΚΑ

εγώ ψάχνω εσένα
εσύ ψάχνεις wi-fi

το attica με στοιχειώνει
τόσο διαφορετικό από τον δρόμο
μα ενωμένο
ενώ μένω
και είναι και η δια ρρύθμιση
μια συν θήκη στο κέντρο της πόλης

Περισσότερα ποιήματα του Πάνου Χα! μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

10/11/2014

John Hall, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 11:25 πμ

ΑΥΤΟΙ

Μπορούν να στείλουν έναν άνθρωπο στο φεγγάρι
Μπορούν να φτιάξουν σαπούνι από ανθρώπους και φαγητό από ξύλο
Μπορούν να κατασκευάσουν μηχανές που κάνουν τη δουλειά εκατομμυρίων ανθρώπινων όντων
Μπορούν να ταΐσουν τον κόσμο όλο
Μπορούν να πάνε απ’ το μηδέν στο πενήντα σε 3,9 δεύτερα
Μπορούν να καλλιεργήσουν πορτοκάλια στην έρημο και ντομάτες υποβρυχίως
Μπορούν να προβλέψουν ή να επηρεάσουν τον καιρό ενίοτε
Μπορούν να δημιουργήσουν μια νόσο και μετά να ισχυριστούν πως είναι η θεραπεία
Μπορούν να κατασκευάσουν υπεραγωγούς που θα αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους μια για πάντα
Μπορούν να φτιάξουν καφέ που να μου αρέσει χωρίς καφεΐνη
Μπορούν να αυτοανατιναχτούν ή να περιμένουν ο ήλιος να εκραγεί

(more…)

28/10/2014

Cheryl Clarke, Ελεύθερη σάρκα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 8:05 μμ

Assata


εάν δεν είχες επιλέξει την επικίνδυνη ενασχόληση με την
ελευθερία ίσως περπατούσες ξυπόλυτη στους
κόκκινους λόφους της Βόρειας Καρολίνας χέρι χέρι με
την Κακούγια* αντί να αλλάζεις μεταμφιέσεις και ταυτότητες
διασχίζοντας τους σταθμούς του μετρό κατασκηνώνοντας σε
ιερά εδάφη ιθαγενών.
Ίσως να ήσουν αυστηρή δασκάλα
πτυχιούχος
ακτιβίστρια
αντί για οδηγός σκλάβων προς την ελευθερία**
εικόνα σε ταχυδρομείο
ή σε προχειροσχεδιασμένες αφίσες που λανσάρουν
ελευθερία.

ίσως είχες συνεχίσει να μαθαίνεις μόνη
κιθάρα
να γράφεις πολιτικά ποιήματα
ή να ’χες γίνει ρήτορας
αντί για πρώην πολιτική κρατούμενη
παράδοξο ειρωνείας φαινόμενο
σάρκα ελευθερίας.

~

* Kakuya Shakur: Κόρη της μαύρης ακτιβίστριας και μέλους των Μαύρων Πανθήρων Assata Shakur (1947- ), στην οποία απευθύνεται το ποίημα. Τη δεκαετία του ’70 η Assata Shakur κατηγορήθηκε για σειρά εγκλημάτων λόγω της πολιτικής της δράσης, κυνηγήθηκε ανηλεώς από το αμερικανικό κράτος και φυλακίστηκε. Το 1979 απέδρασε και το 1984 βρήκε πολιτικό άσυλο στην Κούβα. Το 2013 έγινε η πρώτη γυναίκα που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας καταζητούμενων τρομοκρατών του FBI.
** Αναφορά στους ανθρώπους που βοηθούσαν σκλάβους να δραπετεύσουν οδηγώντας τους στις βόρειες πολιτείες ή στον Καναδά μέσω διαφόρων μυστικών περασμάτων (underground railroad).

(more…)

21/10/2014

Johannes Jansen, Μικρή λόχμη [απόσπασμα]

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 7:53 μμ

 

Μερικές φορές πηγαίνω στο καπηλειό που συχνάζει ο πατέρας μου, αλλά δεν μιλάω σε κανέναν. Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο, γιατί απλά κάθομαι και ακούω. Ο πατέρας μου είναι διοικητικός υπάλληλος της εκκλησίας, της καθολικής. Παλιά ήταν ναυτικός. Μην σφάζετε την αγελάδα όταν χρειάζεστε το γάλα της.

***

Μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, έμοιαζε όμως σαν να ήταν ενενήντα ή νεκρή. Σχεδόν κάθε βράδυ ο πορφυρός ήλιος έδυε στο Κάπρι, και ένα βράδυ με προσκάλεσε μέσα. Καθόμουν για πολύ ώρα στο κλιμακοστάσιο. Ήμουν στη μέση της εφηβείας. Η μοναξιά έμοιαζε ακατανίκητη και το διαμέρισμά της ήταν φθαρμένο με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούσα να πάρω στα σοβαρά τη φθορά του. (more…)

16/10/2014

Johannes Jansen, Μισοκοιμισμένος [απόσπασμα]

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:44 πμ

Ina2

Προχωρώ κατά μήκος του δρόμου σαν να πήγαινα κατά μήκος ενός δρόμου χωρίς τίποτα στο μυαλό, εκτός απ’ το να σκέφτομαι τον εαυτό μου σ’ αυτόν τον δρόμο. Κι όμως υπάρχει ένα σταυροδρόμι που με απασχολεί. Αυτό το συναίσθημα της ίδιας μου της γύμνιας απέναντι σε όλους και πάνω απ’ όλα απέναντι στην ίδια μου την άβυσσο, μέχρι που μια δίνη καταπίνει την αναζήτησή μου για σχήματα. Ούτε βρίσκω ούτε ορίζω εγώ το σχήμα. Γεννιέται από τη φθορά της ύπαρξής μου. Ό,τι με συναντά είναι ικανό να με βυθίσει. Έτσι βρίσκομαι σε ανοιχτό πέλαγος. Το μόνο που με κρατάει είναι η ανάμνηση της πορείας που ακολούθησα ως εδώ: Το παιδί που χαίρεται για θλιβερές ιστορίες. Από τότε στέκομαι εγκλωβισμένος σ’ αυτό το παιχνίδι, σ’ αυτό το θλιβερό τσίρκο. Όταν δεν μένουν και πολλά να περιμένεις και ήταν σκληρό, με άλλα λόγια, όταν έχει προκαλέσει μεγάλη θλίψη, τότε είναι καλό. Δεν μεγαλώνετε μαζί, θα μπορούσε κάποιος να πει.

***

Όταν κάποιος σταματάει να τρέχει στον αγώνα δρόμου και δεν έχει πια κανέναν αντίπαλο, γιατί δεν πιστεύει πλέον στις τρέχουσες αξίες, πλην του καχύποπτα εντελή χρόνου… Ύστερα ο ατελής χρόνος. Ουσιαστικός χρόνος, όταν το περιεχόμενο ανεβαίνει στο κεφάλι σαν καπνός. Από απόσταση μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τις συνεχείς εναλλαγές της μιμητικής. Πρόκειται για κωμωδία ή τραγωδία; Η οπτική ανάλογα με την ψυχική κατάσταση, που αλλάζει τη διάθεση, παρόλο που πρόκειται για το ίδιο και το αυτό. Η ευκαιρία μιας βιογραφίας… (more…)

13/10/2014

Johannes Jansen, Πορτρέτο

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:13 πμ
 
Ina4
…αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί…

(more…)

05/10/2014

Johannes Jansen, Στα μάτια της κυρίας

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 4:55 μμ
Ina5

ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΒΛΕΠΩ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΗ

ας μην πούμε τίποτα συγκεκριμένο για τη σύλληψη μαριάννε σιωπή στο πεζοδρόμιο με πιάσανε έναν κυνηγό καθ’ οδόν προς τα σένα μία απόδραση μακριά ένα εστιατόριο στον σιδηροδρομικό σταθμό στο χέρι μια μαύρη γερμανική μπύρα στα μάτια της κυρίας βρίσκεται η μορφή των αποστάσεων ο ρυθμός χελώνας των υπεραστικών τρένων

μπροστά μου εργάτες είχαν ξηλώσει τον δρόμο για να περάσουν τηλεφωνικές γραμμές

στον ήλιο του μεσημεριού ο δρόμος ήταν μια πλατιά λωρίδα χαρτί

ένα βήμα πριν απ’ την έξοδο μου έκοψαν τον δρόμο μαριάννε εσύ στέκεσαι στην αποβάθρα κοιτάς το ρολόι κοντοστέκεσαι και πηγαίνεις στο διαμέρισμά μου ν’ ανοίξεις το παράθυρο φοράς ένα μαύρο γάντι στο αριστερό το δεξί στην ποδιά σου κάτω απ’ το χορτάρι χαιρετούν τα παιδιά μαριάννε ο αρουραίος είμαι εγώ στη σκιά ενός σπιτιού από χάρτες κοντά στο νερό χτισμένο από μπετόν και κάν’ το με το μυαλό σου στην κυρία που ξέρει για σένα που σε αγαπά και ο ξηλωμένος δρόμος από χαρτί μπροστά απ’ το ανοιχτό παράθυρο είναι μια εικόνα απ’ ό,τι βρίσκεται μεταξύ σας το άλλο κομμάτι του λάθους είμαι εγώ στα μάτια της κυρίας βλέπω ένα κομμάτι γη (more…)

29/09/2014

Ευαγγελία Λεδάκη, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:46 πμ

BLUE KARAOKE

Το μπλε καραόκε δεν είναι μέρος για φυσιολογικούς
Πριν μπεις σε ρωτούν τρεις λέξεις
Την πρώτη:
τη δεύτερη:
και την τρίτη:
Οι αινιγματικές ερωτήσεις παίρνουν αινιγματικές απαντήσεις
Και έτσι στην πόρτα του μπλε καραόκε
κρίνουν κατά περίπτωση και διαισθητικά
την πιθανότητα εισόδου
Όσοι δεν κατορθώνουν να μπουν
Κατευθύνονται στο διπλανό σινεμά
Το σινεμά είναι θερινό και έχει μεγάλο καμπαναριό
Στην κουζίνα του μαγειρεύουν οι μουσουλμάνοι μύδια
Και οι εβραίοι μάγειροι το χοιρινό
Αμφότεροι δεν τρώνε το φαγητό
Σεβόμενοι την απώθηση αλλήλων
Η επιλογή τους φαίνεται λογική και γίνεται αποδεκτή με συγκατάβαση
Το μπλε καραόκε δεν είναι άλλωστε μέρος για φυσιολογικούς
Έρχονται οι αντιπαθείς
Που πάσχουν από τη νόσο του αντί
Και μεταξύ τους συμπάσχουν
Και σχεδόν στο τέλος συμπαθιούνται
Με τον καιρό συμφωνούν
Και είναι τότε ανάγκη
το κλαμπ να κλείνει
Για να μην χάσει ολότελα την πελατεία του
Μένει κλειστό για τρεις ή τέσσερις βδομάδες
Οι αντιπαθείς ξεχνιούνται
Οι συμπάθειες ατονούν
Μέσα στα διαμερίσματα
χολερικά και γκρίζα συναισθήματα
φτύνουν στο πάτωμα σύμφωνα
καταπίνουν αμάσητα φωνήεντα
Κι όταν το κλαμπ ανοίγει πάλι
τι έβρισκαν ο ένας στον άλλο
απορούν (more…)

14/06/2014

Τεφλόν #11 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:49 μμ

teflon11_COVER_outline

Σημεία διανομής:

Αθήνα

Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
Vinyl Microstore, Διδότου 34
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18
Μπερντές, Aράδου 55
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62
Βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση 3
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμάδων
Αυτόνομο Στέκι, Ζωοδόχου Πηγής 95-97
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Ερεσσού 35

Θεσσαλονίκη

Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν, Εθν. Αμύνης 14
Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22

Διανέμεται δωρεάν

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.