Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

21/12/2014

Ένθετο για την Πατ Πάρκερ στο περιοδικό Μιγάδα

Filed under: Μαντάτα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 5:49 μμ

Parker_Cover

Το περιοδικό Τεφλόν και η ομάδα γυναικών Μιγάδα επιμελήθηκαν μια ξεχωριστή έκδοση για την Πατ Πάρκερ, μια ποιήτρια που με λόγο θαρραλέο, άμεσο, αφοπλιστικό αποτυπώνει στο έργο της την εμπειρία του να είσαι αγωνιζόμενη μαύρη, εργάτρια, λεσβία, φεμινίστρια στην Αμερική του ’70-’80.

Η μικρή αυτή έκδοση συμπληρώνει την παρουσίαση του ποιητικού έργου της Πατ Πάρκερ που ξεκινήσαμε στο τεύχος 10 του Τεφλόν («Pat Parker: νταλίκα, ανώμαλη, περίεργη»). Περιλαμβάνει μακροσκελή και μικρότερα ποιήματα, κάποια εκ των οποίων αποτελούν σημαντικούς σταθμούς στο έργο της ποιήτριας, και συνοδεύει ως ένθετο το περιοδικό Μιγάδα.

Αναζητήστε το!

(more…)

Advertisements

01/11/2014

Pat Parker, Πού θα είσαι;

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 5:25 μμ

 

[…]

Θα έρθουν με τήβεννους
να σωφρονίσουν
και με λευκές ρόμπες
να υποτάξουν
κι εσύ πού θα είσαι
όταν έρθουν;

Πού θα είμαστε όλοι εμείς
όταν έρθουν;

[…]

 

 

22/09/2014

Κορίτσι Οξύ, Ασύνδετο 4

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 9:00 πμ

Τα μικρά απογεύματα –κάπου εκεί στο αμήχανο ενδιάμεσο των εποχών– σύχναζε σε συναντήσεις υποστήριξης ατόμων με ατυχή κουρέματα και παρελθόντα. Παρατηρούσε τις στραβές ψαλιδιές και τις τσαλακωμένες εφηβείες και ενίοτε μετρούσε στο πάτωμα τα φαντεζί καπέλα και χαμόγελα με τα οποία τις έκρυβαν. Τολμούσε να αναπολήσει εκ του σύνεγγυς παλαιούς χρόνους αυτονόητης ομορφιάς και λεπτότητας αλλά και πυρομανούς πάθους. Φανταζόταν τα φιμέ τζάμια των γυαλιστερών λιμουζίνων και τα βέλα από στρογγυλεμένες βλεφαρίδες και άκουγε τις κομμένες, από ένα ενδεχόμενο τραχύ βλέμμα, ανάσες που μπορούσαν να πλημμυρίσουν ασκόπως μελάνι και ηδυπάθεια υποκίτρινες σελίδες, περιτέχνως υδατογραφημένες. Χαμογελούσε τότε με γαλαντομία απέναντι σε ντεμοντέ έρωτες και λοιπά στραφταλιζέ παραφερνάλια που κάλυπταν ολοσχερώς με τη βαριά τους χάρη μια επιμελώς παραμελημένη Ιστορία. Είχε εξάλλου προσφάτως ανακαλύψει ότι οι πιο πικρές διαπιστώσεις εμφανίζονται αθόρυβα –σαν ώριμες γάτες– μετά από στιγμές ελαφράς διανοητικής χαλάρωσης, όταν το μυαλό απλώνει ως θαλάσσιος αστερίας και εντελώς ανοιχτό, πλέον, κι ευάλωτο αφήνεται να παστωθεί ακόμα κι από την πιο αρμυρή αλήθεια. Ακουμπούσε μετά το αυτί της στο έδαφος για να ακούσει ηχηρές φιλίες που τελείωναν λόγω ευτραφών εγώ. Από αυτά που πρήζονται στο όνομα μιας κακοτροχισμένης ευθύτητας, χωρίς να έχουν ποτέ καταδυθεί τολμηρά στα βαθύτερά τους κελάρια και να έχουν αντικρίσει την απρεπή μούχλα που συχνότατα αναπτύσσεται εκεί, ακόμα και στα πιο καλά ανακαινισμένα μυαλά. Αντιλαμβανόταν φυσικά ότι όσο πλησίαζε το θερινό ηλιοστάσιο εκκρεμούσαν  αποκαλυπτήρια. Και ότι στο απόγειο του πανηγυρικού όφειλε να ξεκινήσει χαμηλά και με κάθε λιτανική βραδύτητα –κι ίσως κάποιες μακριές εμφατικές σιωπές στο ενδιάμεσο– έτσι ώστε να κρατήσει όσες υπεράνθρωπες δυνάμεις και όσα τρομερά ηχοχρώματα τυχόν χρειάζονταν για την ουράνια κραυγή του τέλους.

03/07/2014

Π. Ε. Δημητριάδης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 10:01 πμ

ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Είμαι ερωτευμένος με τον έρωτα,
τα πράσινα μάτια του, τα ξανθά μαλλιά του,
το χέρι του πάνω στο κεφάλι μου
όταν κλαίω.
Είμαι ερωτευμένος με τον έρωτα,
το ’χω πει και πάντα θα το λέω.

23.01.11

(more…)

12/06/2014

Θεόδωρος Νταλούσης, Εκκίνηση ΙΙ

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 11:48 πμ
Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να μου χαρίσεις τα πάντα.
Και θα επουλώνεις τις πληγές μου, θα διασκεδάζεις την ανία μου, θα πετάς τα αποτσίγαρα, θα πλένεις τα σεντόνια, θα γελάς με τις παραξενιές μου, θα γοητεύεσαι από τα ευφυολογήματά μου.
Και η αγάπη θα ρεμβάζει στο κρεβάτι.Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα. Και έχοντας χαρίσει τα πάντα,
θα μετράς τις πληγές μου. Διασκεδάζοντας την ανία μου, θα πετάς τα αποτσίγαρα. Επίσης θα πλένεις τα σεντόνια, θα γελάς με τις παραξενιές μου, θα ζυγίζεις τα ευφυολογήματά μου.
Και η αγάπη θα ξεχνιέται στο σαλόνι.

Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να κάνεις τη σούμα.
Θα ζητάς το μερτικό σου. Θα περιπαίζεις την ανία μου. Πετώντας τα αποτσίγαρα (από συνήθεια και μόνο), θα πλένεις και τα σεντόνια. Θα γελάς με τις παραξενιές μου, μα τα ευφυολογήματά μου θα σε αφήνουν αδιάφορη.
Και η αγάπη θα λιμνάζει στην κουζίνα.

Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να πάρεις πίσω τα πάντα. Φεύγοντας (στο πλάι, σκόρπια αποτσίγαρα και σεντόνια με ύποπτους λεκέδες) θα παρατήσεις την πόρτα ανοιχτή.
Και η αγάπη θα το σκάσει βλαστημώντας.

05/06/2014

Στράτος Φυντανίδης, Τέσσερα ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 8:50 μμ

Εμφύλιος

1
Σφουγγάριζα το κατάστρωμα ενώ φάλαινες καταπίνανε πλοία φαντάσματα. Λίγο πιο πέρα, ο καπετάνιος πέταγε αναμμένα σπίρτα στο νερό. Λες να τη βγάλουμε καθαρή, με ρώτησε. Φίλε, του είπα, ο έρωτας δονείται στις φλέβες της πούτσας μου. Γέλασε. Όλα είναι αστεία στη μέση του ωκεανού.

2
Όλα μου τα πουκάμισα έχουν τρύπες, ανοιγμένες από φλεγόμενα κομμάτια καπνού, ξεκολλημένα από πρόχειρα τσιγάρα. Καμιά φορά η καύτρα τσουρουφλίζει τις τρίχες και το δέρμα μου κι αφήνει τη μυρωδιά καμένης σάρκας. Πετάγομαι, τινάζω από πάνω μου τη στάχτη, και για μια στιγμή λυπάμαι τον εαυτό μου, που πάντα καίγεται.

Γιατί μαχαιρώνει τις αποστάσεις μου επαξίως ο Μινώταυρος;
(κολάζ, Αύγουστος του ’13)

Παροιμιώδης εξοστρακισμός
αυτός του ανθρώπου
απ’ τον λαιμό και πάνω,
αθροίζοντας νομίσματα
αφαιρώντας στοιχεία.
Αυτοεκπλήρωση,
ένα είδος παρωδίας
διασφαλισμένης
τυχαία
μέσω τηλεχειριστηρίου.
Στη μαζική είσοδο
δεν κατανοούν
σιδηρόδρομους
ή τα κράτη συλλήβδην
από κόκκινο δέρμα.
Πρωτίστως ύφος
του υπουργείου ενισχυμένο
να γνωρίζει π.χ.
επί δεκαετίες
τόπους συνύπαρξης.
Κατά προτίμηση
παρκαρισμένο στο σημείο
το μίζερο κάτουρο
προκαλεί την οργή
της εκάστοτε αστυνομίας.
Όργανα θεσμών
εκτόνωσης
εκτοξεύουν
παράλληλες διαδικασίες
εσωτερικής αιμορραγίας.
Να ανθίσουν
συνειδητά
οι παλινδρομήσεις
της ροής των γεγονότων
ως ανώδυνη επιλογή.

(more…)

17/05/2014

Knofo, Ζώα στον μεγεθυντικό φακό

Filed under: Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 6:25 μμ

Κότες και γατιά
Πρέπει να ξύνονται
Γι’ αυτό έχουν αιχμηρά
Νύχια και πόδια

ΥΓ: Μόλις προ ολίγου έλαβα ειδοποίηση να πάω να ψηφίσω, την οποία έστειλα αμέσως πίσω στον αποστολέα. Με το μαρκαδοράκι μου σημείωσα πάνω της: «Οι γάτες θα ψήφιζαν whiskas, και επειδή οι γάτες μου δεν επιτρέπεται να ψηφίσουν, ούτε εγώ θα πάω να ψηφίσω».

[ποίημα που μας έστειλε ο Κνόφο λίγο πριν τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο, περισσότερα ποιήματά του στο δέκατο τεύχος του Τεφλόν]
(more…)

15/05/2014

Ali Albazzaz, Χωρίς καιρό

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 12:07 μμ

6a01156fd16a08970c0133ed5144a6970b-800wi

Το σπίτι μου δεν είναι εκεί που μένω τώρα.
Είναι το μέρος που δεν είμαι.
Το σπίτι μου δεν έχει τοίχους,
παράθυρα ή οικόπεδο.
Το σπίτι μου είναι ακόμα στα παιδικά μου χρόνια,
είναι ένα παρελθόν
όπως κι εγώ.

Περισσότερα ποιήματα του Ali Albazzaz μπορείτε να διαβάσετε στο δέκατο τεύχος του Τεφλόν.

(more…)

17/04/2014

Chaalan Charif, Εκείνος που δεν είδε τίποτα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 8:59 πμ

Για τον Σαλέχ και την Ντίνεκε

Κατέβα
όλο και πιο βαθιά
μέχρι τα πόδια σου ν’ αγγίξουν τον πυθμένα
κι έλα μετά πίσω σε μας
Θα σ’ επιβραβεύσουμε με συγχώρεση
ή θα τιμωρήσουμε με συμπόνια
Μη μας πεις τι έχεις δει
Θα πούμε:
—-Κατέβηκε
—-όλο και πιο βαθιά
—-μέχρι που τα πόδια του άγγιξαν τον πυθμένα
—-Τότε επέστρεψε σε μας
—-…Τίποτε δεν έχει δει

Ήμουν στ’ αλήθεια γυμνός
ή έφταιγε τ’ αλκοόλ;
Κοίταξα σ’ έναν καθρέφτη
ή ήταν τα μάτια των ξένων;
(more…)

28/03/2014

Lisa Suhair Majaj, Τι γίνεται μετά;

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 3:58 μμ

tumblr_lifcb9H1351qd3smho1_400tumblr_lifc6bwyJi1qd3smho1_400

Τι γίνεται μετά; Μάθε πρώτος.
Στο έκτακτο δελτίο του CNN 

Μετά έχει έναν ασφόδελο, μια ανεμώνα,
παιδιά να μαζεύουν κλαδάκια
και γυρίνους. Μετά έχει ουρές χαρταετών
να περιπλανιούνται στον πλατύ ανοιξιάτικο
ουρανό. Μετά έχει φρέσκα αυγά
κότας και αμυγδαλιές να
ανθίζουν και μυρωδάτο χωριάτικο ψωμί
από θολωτούς πήλινους φούρνους
και γατάκια να νιαουρίζουν κι εποχές να ξεδιπλώνονται
σαν καινούργια φύλλα, τρυφερά και πράσινα,
και μετά έχει πόλεμο.

Περισσότερα ποιήματα της Lisa Suhair Majaj μπορείτε να διαβάσετε στο δέκατο τεύχος του Τεφλόν.

(more…)

13/03/2014

Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Πέντε ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 3:43 μμ
.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
.
ξυπνώ και φοβάμαι
κοιμάμαι και μόλις που αναπνέω
τρώω απ’ τα σκουπίδια
και περιμένω·
διασχίσαμε βουνά και θάλασσες
.
δεν μπορώ να φύγω
δεν μπορώ να μείνω
θέλαμε να μην χάσουμε κανέναν
και χάσαμε πολλούς
τρεις οικογένειες σε ένα δωμάτιο
τρεις οικογένειες σε ένα δωμάτιο
.
ελπίζαμε σε μια καλύτερη ζωή
σαν άνθρωποι
με την ηρεμία ενός σπιτιού
με ηρεμία·
.
δεν έχω κοιμηθεί ούτε μια φορά
εδώ και οχτώ χρόνια
χωρίς να με τρώει κάτι
ο φόβος για τους δικούς μου
η αγωνία για το ξημέρωμα, αν έρθει
η αγωνία για το ψωμί
η αγωνία για
.
όταν όλα έχουν καταστραφεί
δεν υπάρχει άλλη λύση
παρά φυγή·
.
να μπορώ να επιβιώνω
όχι μόνο εγώ
.
να ’μαστε όλοι το ίδιο
χαμένοι
πίσω από 3.000 κάλυκες δακρυγόνων
.
(ποίημα-εύρημα, γυναίκα από το Αφγανιστάν, άνδρας από την Ελλάδα, Αθήνα 2012) (more…)

05/03/2014

Ρένος Μάρτης, Άρνηση 2

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 6:28 μμ
Α’
Πράξη τέλους, Ερμή.
Γράφω καλύτερα απ’ τον Σεφέρη και το ξέρει.
Δεν τ’ άντεξε και τα τίναξε – όσο εμαίνετο ακόμη αλτ, mute,
φοίνιξ και τέφρα…
(Οι διανοούμενοι, βλέπεις, χωλαίνουν σ’ ανοιχτό ανταγωνισμό–
έστω και αστοί…
Οι διανοούμενοι είναι «αντιπαραγωγικοί»–
Άρα, συλλήβδην, αριστεροί!)
O Όμηρος, μόνο, μ’ έκαμψε.
Εξόχως ανώτερη κλάση/ Βάσει παλαιότητας, ε –Σαν τον στρατό…
(more…)

Χρήστος Μαρτίνης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 6:25 μμ

ΟΜΟΝΟΙΑ, 21ος Αιώνας Μ.Χ.
(Χαρτογράφηση)

Αντάμωναν περαστικά ναυάγια
του περιπτέρου τ’ άντερα χυμένα
προς πώληση
φέραν τον ανάπηρο σαν κάθε πρωί
τον στήσαν άγαλμα· μαγαζί γωνία
σφίγγαν οι κόρνες κροτάφους
τρυπάνια
καζάνια στα φανάρια κοχλάζαν
τις σημαίες να σέρνει νοτιάς
το χορό
τα χαλασμένα φερμουάρ τακτάκτακούνια
κουλούρια παπάδες τα σπίρτα
κερνώ αδέρφια
το μαχαίρι το σωστό που καθαρίζει λεμόνια
τη σειρά από άλλεν της κίνας (more…)

28/02/2014

Frank Lanzendörfer, Ζωγραφιές

Filed under: Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 11:46 πμ

fl1

Περισσότερα για τον  Φρανκ Λαντσεντέρφερ μπορείτε να διαβάσετε στο δέκατο τεύχος του Τεφλόν.

(more…)

25/02/2014

Knofo, Τέσσερα ποιήματα

Filed under: Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 2:21 μμ

λογικό συμπέρασμα

εάν

οι δικηγόροι
που αγωνίζονται για το δίκαιο
είναι εχθροί του κράτους

είναι

οι εισαγγελείς
που υποστηρίζουν το κράτος
εχθροί του δικαίου

αφιερωμένο στον δικηγόρο και σύντροφο hans-christian ströbele, στον οποίον επιβλήθηκε μερική απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος τον μαύρο οκτώβρη του 1977, επειδή με υπερασπίστηκε.

(more…)

17/12/2013

Τεφλόν #10 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 12:59 μμ

Cover10

Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής

Διανέμεται δωρεάν

Blog στο WordPress.com.