Andreas Unterweger, Δύο ποιήματα

Το στούντιο μουσικής μέσα στο οποίο κοιμόμαστε,
ηχογραφεί την κάθε σου ανάσα.
Θα ανταλλάξω τις ωτοασπίδες μου
με ακουστικά –

αργότερα, μόνος μες στη σαρκοφάγο μου.

ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ

Εκείνο τον καιρό ζούσαμε ακόμα όπως ο Μπαλζάκ,
από δάνεια με εγγύηση τα πνευματικά δικαιώματα
για βιβλία που δεν είχαν ακόμα γραφτεί –
με τίτλους για συνέχειες βιβλίων που δεν ήταν παρά προσχέδια,
η ημερομηνία έκδοσης των οποίων δεν είχε καν οριστεί,
απολαμβάναμε σε όλο το Παρίσι πίστωση,
η οποία έμοιαζε με το μέλλον μας: απεριόριστη. Continue reading «Andreas Unterweger, Δύο ποιήματα»

Advertisements

Τσορέλα, Δύο ποιήματα

ΑΠΟΧΗ ΑΠ’ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

Το δεξί μου βυζί ειναι καλύτερο απ’ το αριστερό.

Ψέματα.

Εσύ το αριστερό άγγιξες.

Στεγνό το στόμα.

Με καυλώνεις.

Θέλω να μπεις ολόκληρος μέσα μου

και μετά «μακριά μου να φύγεις

……………………………………….να φύγεις
……………………………………….να φύγεις»

Είσαι όμορφος

ταυτόχρονα άσχημος

–παρόλο που έχεις σχήμα–
Continue reading «Τσορέλα, Δύο ποιήματα»