Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

17/07/2014

Εξαντλήθηκαν

και επανακυκλοφορούν σε ηλεκτρονική μορφή.

Μπορείτε να τα κατεβάσετε από τις αντίστοιχες σελίδες στα δεξιά του ιστολογίου

ή από εδώ: τεύχος #3, τεύχος #4, τεύχος #5.

covers3_4_5

07/11/2011

Daniel Falb, Άτιτλο

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 12:08 πμ

———————————-τι στο κορμί σου ριζώνει, ποια νευρική διαταραχή το δέρμα σου ρυτιδώνει
«όπως ο αέρας την επιφάνεια της θάλασσας». άσ’ το να αποδειχθεί χωρίς πολλά πολλά,
πήγαινε απλά στον γιατρό, τα πόδια σου βρίσκονται εδώ. σώσε τις φάλαινες, σώσε τα θαλάσσια
θηλαστικά. να μοιράζεις φυλλάδια, για σένα. αυτές οι συνήθειες είναι παρωχημένες,
———————————————————-λες και φτιάχνεις το μπικίνι σου, μπροστά μας η θάλασσα.
τι ριζώνει στο μάγουλό σου, κάπου εκεί ήταν η κύρια είσοδος,
———————————————————————————————————-μπορούσα να το εκτιμήσω.

(more…)

06/10/2011

Θανάσης Τζούλης, Ανθολόγηση / μέρος γ’

Filed under: Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 3:46 μμ

Η γλώσσα του Αδάμ

Άνοιξε το κλουβί –το ποίημα

να ιδείς που οι λέξεις μένουν με ριζώματα
και αρμούς και ιδίως με εντελέχεια που τις ωθεί
κι όπως χύνονται από μέσα τους γλυκά νερά της γέννας
με τον πλακούντα να παραμερίζει μ’ άλλα τρύπια νέφη
γύρισε αθέατα το διακόπτη της Εκάτης
——————————–να αναδυθεί

το ποίημα φεγγαροπρόσωπο
και κάτω ο νερονόμος ποιητής ανάμεσα σε πουλολόγους
ή ο ποταμός Νείλος που με το φύσημα των νερών του
χάνουν οι αγρότες τους όχτους

γιατί η γεωμετρία του ποιήματος
έχει από μέσα της όρια
και με πέντε λέξεις και δυο ιχθείς του δάσους του
χορταίνουν οι ακτήμονες

Μόνο μην κλείνεις το κλουβί· ακούμπησε
τις χυμένες αισθήσεις σου στο άνοιγμα
κι άκουσε τι συμβαίνει στο στάβλο του το χάραμα
που η φύση ορίζεται από το φύλο της πρωτόγονα

κι η γλώσσα είναι του Αδάμ

(more…)

05/10/2011

Αλέξανδρος Κορδάς, Οι Διάπυροι

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 12:34 μμ
μνήμη Θανάση Τζούλη

Αναρριχάται το σώμα σ’ ευλογημένα σπίτια,
όπου παιδιά τη ντροπή προσφαίζουν μ’ αγάπη
και γυναίκες ζυμώνουν μαζί, το ψωμί και τον Έρωτα.

Χρόνο, το χρόνο
η μέριμνα αντικατέστησε την πίστη
κι η ευλογία χάθηκε.

Τότε μέσα από απειράριθμες ακτίνες φωτός, είδα
ελικοειδείς ανθρώπους να διασπούν τα νεύρα των μυκηθμών τους
σε ορυχεία τερμιτών,

(more…)

04/10/2011

Θανάσης Τζούλης, Ανθολόγηση / μέρος β’

Filed under: Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 11:21 μμ

Ο ποιητής κρύβει φόνους κουναβιών

Κάτω από τη χλόη των άκρων του και τις βροχές
και κυρίως στις κουφάλες του υπογάστριου
ο ποιητής κρύβει φόνους κουναβιών
που θα συντελεστούν στις αμοιβές του χειμώνα

γιατί ένας ποιητής μ’ ανοιχτά σπλάχνα
είναι τόπος παγιδευμένος απ’ τους κυνηγούς

όπως και κάθε πηγή μες στους δρυμούς

(more…)

Γιώργος Πέππας, Χύτροι

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 11:20 μμ

Ι

Είδα τις πιο όμορφες σκέψεις  της γενιάς μου να τις δαγκώνει η σιωπή
να περιφέρονται στεγνές μέσα στη σούρουπο μακριά από εμάς
να ατροφούν καθώς σέρνονται μέχρι τους υπονόμους
να γυμνώνουν από μέρα τις νύχτες που έρχονται
να υγροποιούνται

Περπάτησα όλες τις νύχτες μας
από τα παιδικά μας χρόνια ως αύριο
από τότε που ακούγαμε τον Ερημόκαρδο
για να μας πάρει ο ύπνος
μέχρι τώρα
———που κοιμόμαστε
χωρίς παραμύθια

Κάθε νύχτα κρύβομαι μέσα στην πόλη
και περιμένω  να με βρω σαν ένας άλλος
και κάθε φορά χάνομαι σε δρόμους που ποτέ δεν έμαθα
γιατί ποτέ δεν έζησα τα ονόματά τους
ούτε και το δικό μου

(more…)

01/10/2011

Ιάσων Γεωργίου, Πέντε ποίματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 11:59 πμ

Μπήκε κύριος
μ’ ένα κλεμμένο λαμπρό χαμόγελο
κ’ ύστερα όρμησε με μανία επάνω τους
Τα ’γδυσε και πέταξε κάτω τα ρούχα τους
Στα τρυφερότερα ασέλγησε.
Τον καταγγέλλουν τα ημερολόγια
Οκτώβριος.

  (more…)

25/09/2011

Θανάσης Τζούλης, Ανθολόγηση / μέρος α’

Filed under: Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 12:10 πμ

Το σκοτωμένο πουλί

Υπάρχουν δρόμοι χωρίς τέρμα
που γλιστρά η νύχτα το κορμί της.
Υπάρχουν δρόμοι μ’ ένα στύλο
και μ’ ένα πουλί σκοτωμένο
στο κρανίο του.
Το σκοτεινό φεγγάρι
κατάπιε όλη τη νύχτα
κι’ αυτός ο στύλος είναι ορόσημο του δρόμου.
Αρχίσαμε από τα μάτια μας,
μην πουληθούμε στους δρόμους
στο πρώτο καραβάνι που θα βρούμε.
Άλλοτε οι δρόμοι είχαν τέρματα.
Μα τα πρόσωπα είναι στραμμένα στον τοίχο
κι’ από τα χέρια τους πέφτουν
δυό απαγχονισμένοι
μέσα στη νύχτα.

(more…)

30/05/2011

Κωνσταντίνος Πρωτοπαππάς, Πέντε ποίματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 1:08 πμ

Εσύ

Δεν είχες κρίνο.
Δεν είχες άσπρο.
Δεν είχες ανεμώνες.
Είχες μιά σμέρνα ανθισμένη να κρεμέται ο κορμός της από το στόμα σου.
Η ρίζα της, ο μπάτσος μες τα σπλάχνα σου.

Τα Λόγια Της Στρίγκλας

Όταν διαπίστωσα ότι μου ’λειψες ήταν πλέον αργά για οποιαδήποτε κίνηση. Όταν διαπίστωσα ότι μου ’λειψες, ήμουν μέλος μιας πενταμελούς παρέας, βουτηγμένος ως τα αυτιά στο αλκοόλ. Και τότε, κοιτώντας το ποτήρι των 00:45 με το κόκκινο μπρούσκο κρασί, επλημμύρισαν τα μάτια μου. Στάξανε ό,τι είχαν, μέσα στο ποτήρι, μη διαλύοντας την πυκνότητα και το χρώμα του. Όπως το έφερα ύστερα ψηλά ως το χείλος μου, μύρισα το άρωμα του κορμιού σου που ’χεις κάθε πρωί. Και το ήπια. Το έγλειψα και δεν ξανάβαλα ούτε μια σταγόνα στο ίδιο ποτήρι.
Όταν διαπίστωσα ότι μου ’λειψες ξυπνούσα αδιάφορος για το υπόλοιπο της μέρας, αφού στοχαζόμουν τον αδειανό χώρο που έχεις αφήκει. Το χώρο που μας άνηκε και ήταν ισορροπημένος για μας. Τώρα πια το πάτωμα τρίζει και ο καθρέφτης δε με χωρά. Μάλιστα, με δείχνει πιο άσχημο από ποτέ.
Όταν διαπίστωσα ότι μου ’λειψες μπουσούλησα ως το σπίτι μας. Ήπια ό,τι απέμεινε και έβαλα δυνατά στο pick-up να παίζει Curtis Mayfield. (more…)

22/05/2011

Δύο ποιήματα από την πεδιάδα της ανέχειας

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 1:02 πμ

                                                                                                                                                                                                                                                   

ANTJIE KROG

1995

θα το πω ξεκάθαρα
κι απλά
κανενός δεν είμαι οπαδός
πουθενά δεν ανήκω
κανείς τους να με πλησιάσει δεν τολμά

όλοι τους ίδιοι είναι
όλοι τους άντρες όλοι
τους προγούλια
από εξουσία φουσκωμένα

οι υπουργοί, οι στρατηγοί κι οι ταξίαρχοι
οι ένστολοι κι οι προύχοντες το πουλί τους παίζουν
και σπρώχνουν μια χώρα ολάκερη στο διάολο σαν τα μούτρα τους – όλα ίδια
από την πολιτική και τη βία
όλοι τους κακόψυχοι
όλοι τους απαθείς

Κύριε από πού να ’ρθει βοήθεια και για μας;
διάδρομοι με λεφτά και γυαλί στρωμένοι
δρομάκια αδιέξοδα από κρέας φτιαγμένα
ταξί που φτύνουν αίμα
κι όλοι θέλουν ν’ αρπάξουν
κι όλοι φυλάνε αυτά που έχουν

(more…)

21/05/2011

Sarah McCann, Τα έργα

Μαζεύουμε  το αλάτι
από τα βράχια που ο ήλιος
άφησε ουλές.

Οι αρουραίοι φάγανε όλα τα αυγά της παγώνας.

Ούτε ένα αυγό γαλοπούλας δεν εκκολάφθηκε.

Ο χοίρος είναι εργένης.

Τα πρόβατα νιώθουν πιο ασφαλή κοντά στο χωριό.

Κουνέλια σε τρύπες υπερβολικά
πολλές να τις μετρήσεις. Οι σκιές τους
γίνονται περισσότερα κουνέλια.

Δεκατρείς από τις ελιές πάνω από πενήντα ετών παχιές.

Σβήνουμε τις φωτιές όποτε μπορούμε.

Η βροχή από τα κεραμίδια της σκεπής μας είναι κόκκινη λάσπη.
Λιβυκοί άνεμοι την προηγούμενη εβδομάδα.

Η σεπτεμβριάτικη ρακή μάς καίει
τα λαρύγγια και ψάχνουμε ανάσα ανάμεσα στα

βρογχικά δένδρα. Μια σκνίπα.

Ανάμεσα στα μάγουλά μας που ξεμακραίνουν.

Φτιάχνοντας τον κόσμο πριν φτιάξει αυτός εμάς.

——–Το κρεβάτι μας κολυμπά στο χαλίκι.

(more…)

03/05/2011

Νικολέττα Γιαννούτσου, Πέντε ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 10:44 μμ

Υποκλινόμαστε
απλανείς στα λευκά

τα παιδιά γίνονται Τίγρεις:
άπαξ και φωνάξουν, μην τ’ αφήσετε να φύγουν.

|||||

[Ελκυσμός]

Γιατί, μου έλεγε, τα άδεια σου τα σωθικά
θα σε αφήσουν έναν πρώτο αριθμό
αδιαίρετο
βουβό
ανάμεσα στους ζωντανούς

όταν χαθεί
να χαθείς και συ μαζί,
μου έλεγε.

|||||

(more…)

13/04/2011

Δημήτρης Τρωαδίτης, Η μοναξιά του χρόνου

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 11:40 μμ

Μια υπόθεση σε εξέλιξη…

1

Οι νεκροί στις κοιλάδες
δεν ξεχνιούνται
ούτε η λάσπη της δημιουργίας
που πέφτει στο κενό

ο περιπλανώμενος αέρας
δεν ξεχνιέται κι αυτός,
ο κόκκινος ήλιος
που δεν θέλει να δύσει
οι επιμένοντες να σπάσουν
το φράγμα του ήχου…

τα κατάλευκα πρόσωπα
δεν φεύγουν εύκολα από τη μνήμη
σαν δυo κομμάτια πάγου
εξαφανίζονται στα νερά που τρίζουν.

Τα τραγούδια της αναμονής
δεν είναι ανώφελα καθώς το λάδι
στη μηχανή του κόσμου
δρασκελάει τους αιώνες
ως άλλη κοπιάζουσα αγωνία
να αναδυθεί η ανατολή της σκέψης.

(more…)

21/03/2011

Linton Kwesi Johnson: κρατώντας το χωνί στο στόμα σε έναν δρόμο του Μπρίξτον

Του Θοδωρή Ρακόπουλου

μια νέα γενιά σπορά από μαύρα παιδιά
αναδυέται τώρα
οδηγεί στην σκληρή σκηνή
και ξεφεύγει
δράττει την μέρα,
λέει στο κεφάλαιο ποτέ ξανά
και πάντα της τραβάει μπροστά

μονάχα νέοι σε
ηλικία μπορούν να είναι
αλλ’ όχι και σε μένος
και δεν χρειάζονται
την απαλή
ρηχή τη συμβουλή
των ψυχροκέφαλων
σοφών που ζουν στις αλυσίδες.
τις λέξεις με τα ισχνά κελύφη σπάνε
τραβάν μπροστά τους πάντοτε και πάνε.

νέο αίμα
νέοι ρέμπελοι:
καινούριες φιγούρες
ορίζουν
καινούριες μορφές
φτιάχνουν νέες επαφές
συνδέουν
το αίμα που ανεβαίνει σίγουρο
που φτιάνει ένα νέο μονοπάτι
μπροστά τραβώντας προς την ελευθερία.

Ο Λίντον Κούεζι Τζόνσον, μια ευθυτενής φυσιογνωμία με σοβαρό ύφος κρυμμένο πίσω από υπογένειο και ματογυάλια, θυμίζει μια καραϊβικανή βερσιόν του Τρότσκυ ή απλά έναν συνηθισμένο μάυρο εργάτη (η ακόμη καλύτερα: άνεργο) μεσόκοπο που γυρνά –χέρια στις τσέπες, ραχοκοκαλιά ίσια– στα στέκια του νοτιοανατολικού Λονδίνου. Είχα την τύχη να δουλεύω σερβιτόρος σε ένα τέτοιο μέρος, όπου ανήξερος για το μέγεθος του πελάτη, σέρβιρα το ποτό του χέρι-χέρι (ρούμι σκέτο, όπως το πίνουν στην πατρίδα του, όπου το μνημειώδες αυτό ποτό πρωτογεννήθηκε). Το ρούμι λοιπόν είχε μιαν ιδιαίτερη ιστορία, δεμένη με την ευρωπαϊκή εξάπλωση (διάβαζε: ιμπεριαλισμό) και τον καταστατικό ρατσισμό των βικτωριανών απέναντι στους λαούς της Αφρικής –αυτόν που έφερε είκοσι εκατομμύρια ανθρώπους, από τις δυτικές ακτές της μαύρης ηπείρου μέχρι τις Νότιες Αμερικάνικες πολιτείες και το τρίγωνο των  νησιών της Καραϊβικής, όπου οι άμοιροι σκλάβοι ανταλλάσσονταν με ρούμι παραγμένο απο τα ζαχαροκάλαμα και τον ιδρώτα των ντόπιων… (more…)

15/03/2011

Sunni Patterson, We made it

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 2:10 πμ

So I’m from a stock
that pitch cocktail bombs and hand grenades.
We pour cayenne pepper around the perimeter of the building
to keep the police dogs at bay.
I’m like the Panther Party
in the Desire Housing Projects in New Orleans.
I’m about to turn the gun on the National Guards. (more…)

25/02/2011

Patricia Smith, Σκίνχεντ

Με αποκαλούνε σκίνχεντ κι έχω τη δική μου ομορφιά.
Την έχω στην πλάτη σκαλισμένη με μαχαίρι και γράμματα οδοντωτά,
την έχω στον τρόπο που τα μάτια μου από το προφανές στρέφονται μακριά.
Μες στο μικρό σπιρτόκουτό μου κάθομαι αραχτός,
σ’ ένα κρεβάτι ανάστατο από τη μυρωδιά μου την τραχιά,
πάνω στις τρίχες μου σέρνω ξυράφια,
μετρώ με πόσους τρόπους είμαι ικανός
να κάνω το αίμα μου να βγει στην επιφάνεια.
Αυτό είναι το καθήκον των φρόνιμων,
αυτός είναι ο τρόπος,
όσων έχουνε λάβει το βάπτισμα.

Το πρόσωπο που στον καθρέφτη απέναντι μου
είναι τεράστιο και βλογιοκομμένο, αστραφτερά ροδαλό και πανέξυπνο,
με ζυγωματικά σαν μήλα,
γεμάτος με το ίδιο μου το φτύμα.
Πριν από δυο χρόνια μια μηχανή που κόβει δέρμα,
ρούφηξε το ένα μου χέρι και το κράτησε για τα καλά,
κόβοντας τρία δάχτυλα από τη ρίζα στη σειρά.
Δεν κατάλαβα τίποτα, ώσπου γύρισα και είδα ένα από αυτά
πεσμένο στη μπότα μου δίπλα στο τακούνι,
κι από τότε δεν δούλεψα ποτέ ξανά.

Κάθομαι και παρακολουθώ από δω όλους αυτούς τους μαύρους
να κάνουν κατάληψη στην τηλεοπτική μου συσκευή,
να περπατάνε πάνω-κάτω στο κρανίο μου σαν βασιλιάδες,
να περπατάνε λες και η μάνα τους η χοντρή, τους ονομάτισε ελευθερία. (more…)

20/02/2011

Beau Sia, Asian Invasion

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 11:40 μμ

Λέει αυτά περίπου –σε κάποια σημεία παραλλαγμένα κατά τι:

Look, asshole, Crouching tiger, hidden dragon
wasn’t our one shot at love.
It’s the precursor of what’s to come.

«Oh, hey, it’s cool to like these Asian people,
as long as they’re being Asian on the big screen,
and they’re in Asia, and it’s a long time ago,
and they’re speaking Asian (thank god for subtitles),
and they’re fighting and I love fighting,
but some of it seems a bit far-fetched
–thank goodness I saw Keanu Reeves do that shit first in the Matrix,
and who cares if they’re kissing,
as long as they’re kissing other Asians, I have nothing to worry about.» (more…)

17/02/2011

Def Poetry Slam

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 5:52 μμ

Όπως προαναγγέλλουμε στην έντυπη έκδοση του Τεφλόν, τις επόμενες εβδομάδες θα αναρτήσουμε σε τούτο εδώ το μπλογκ βίντεο, ποιήματα, κείμενα και μεταφράσεις που αφορούν το σλαμ. Οι αναρτήσεις αυτές έχουν ως κύριο σκοπό την καλύτερη κατανόηση της επιτελεστικής πλευράς του σλαμ, της ποίησης ως performance, και έρχονται ως συνέχεια του σχετικού κειμένου που υπογράφει ο Gutted στο τέταρτο τεύχος του περιοδικού με τίτλο «Σλαμ: Στίχοι από ατσάλι ή από βιτάμ;».

Η προσεκτική αναγνώστρια θα παρατηρήσει ότι αρκετά από τα βίντεο που θα αναρτηθούν προέρχονται από την τηλεοπτική εκπομπή Russell Simmons Presents Def Poetry, κυρίως λόγω της καλής ηχητικής τους ποιότητας. Θεωρούμε λοιπόν σκόπιμο να πούμε λίγα λόγια για την συγκεκριμένη εκπομπή, η οποία για έξι συνεχόμενες σεζόν παρουσίαζε στο αμερικανικό, και όχι μόνο, κοινό σλαμ ποιητές και ποιήτριες, λιγότερο ή περισσότερο γνωστές, να απαγγέλουν τα ποιήματά τους από τη σκηνή του τηλεοπτικού στούντιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παραγωγός της εκπομπής, η οποία μεταδιδόταν από το καλωδιακό κανάλι HBO από τον Νοέμβριο του 2002 έως τον Φεβρουάριο του 2007, ήταν ο Russell Simmons, μεγιστάνας των μήντια και της δισκογραφίας, γνωστός και ως «CEO of Hip Hop» λόγω της επιχειρηματικής ενασχόλησής του με το χιπ χοπ.

Μέσω του Def Poetry, και της εμπορικής επιτυχίας που αυτό είχε, το σλαμ έγινε ευρύτερα γνωστό σε ένα μέινστριμ κοινό, και κυρίως στη λευκή νεολαία της αμερικανικής μεσοαστικής τάξης. Όπως παρατηρεί η Susan B.A. Somers-Willet στο βιβλίο της The Cultural Politics of Slam Poetry, η επιτυχία της εκπομπής οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στο πάντρεμα της ποίησης με το χιπ χοπ και τη μαύρη κουλτούρα των αμερικανικών μεγαλουπόλεων. (more…)

09/02/2011

Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 4:13 μμ

Τμηματική υλοποίηση

ένα κέρδος κάθε μέρα επιτρέπω
στο παράδοξα οικείο φως
νερό που δροσίζει
το σώμα μου ατσάλι μετρημένο
ένα μπλε άγχος είναι
μα χωρίς λίγο εγωισμό πώς να ζήσω
όχι πια κλειστά τα παράθυρα λέω
στο φως τώρα τα σχέδια μόνο
| τ μ η μ α τ ι κ α |

Τα φώτα

τα φώτα | ηλεκτρονικά στο αστικό σκοτάδι | μπορώ να διακρίνω τα φώτα | κίτρινα κι εκτυφλωτικά πορτοκαλί | με αύρα διαφημιστικής εκστρατείας | αχνά σε μακρινή γειτονιά | οικεία στο δρόμο με τα φυλλώματα | ήσυχα με διακριτική αισιοδοξία | μπορώ να διακρίνω την αισιοδοξία | στα φώτα μακριά | ηλεκτρονικά μέσα στο σκοτάδι | μπορώ να διακρίνω το σκοτάδι | μαύρο με μαύρο σκοτεινό | με αύρα αποκλεισμένης μέρας | μακριά σε άλλη μέρα

07/02/2011

Θωμάς Τσαλαπάτης, Από τα ημερολόγια του κυρίου Κρακ

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 3:20 μμ

ΒΑΡΕΛΙ

Ένα πρωί ο κύριος Κρακ μελαγχόλησε. Ανέβηκε σε ένα βαρέλι με ρέγγες και κοίταζε τον ουρανό. Του άρεσε να μετράει τα αεροπλάνα που έπεφταν. Γύρω του μια βλάστηση αραιή και γέροι που πετούν χαρταετούς. Και ένας λάκκος που καταλήγει η πιο βαθιά απορία, σφαγμένη ή έστω ξέψυχη από το γαργαλητό. Κάτι βήχει μες στο σκοτάδι και ο κύριος Κρακ νιώθει να χαμογελά τις πιο λάθος στιγμές. Οι γέροι με τους χαρταετούς πιασμένους στα σύρματα παθαίνουν ηλεκτροπληξία. Ο κύριος Κρακ τούς κοιτά. Τους κοιτά και τρώει μήλα.

ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΕΚΕΙΝΗ

Τη νύχτα εκείνη ο κύριος Κρακ λέει θα μείνω μέσα. Όπως και κάθε νύχτα άλλωστε. «Θα φάω ελαφρά, θα περιμένω μισή ώρα για να βεβαιωθώ πως δεν έπαθα τροφική δηλητηρίαση, όπως μετά από κάθε γεύμα, θα επιχειρήσω να κάνω ένα μπάνιο και ύστερα να κοιμηθώ. Όπως και κάθε νύχτα άλλωστε» σκέφτεται, στο διαμέρισμα αυτό που όλα σταματούν. Κάθεται στον καναπέ και διαβάζει το βιβλίο του. Ένα έπος 33.333 στίχων. Ο κύριος Κρακ διαβάζει το βιβλίο αυτό εδώ και 7 χρόνια μα βρίσκεται στην πρώτη ραψωδία στη σελίδα 7. Ο νους του αφαιρείται όταν σκέφτεται όλα αυτά τα 3. Χαμένος στους συλλογισμούς του νιώθει τη συνήθεια να του λέει πως πεινάει και κατευθύνεται προς το ψυγείο. Μα όταν ανοίγει την κατάψυξη μια έκπληξη τον περιμένει.  (more…)

31/01/2011

Λιμερικοπρό(σ)κληση: ο γέροντας από τη Μομπάσα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 9:12 μμ
Ήταν ένας γέροντας από τη Μομπάσα
κι ένας διάκος από τη Μαλακάσα.
—-Συναντηθήκαν σε χαμάμ,
—-παντρεύτηκαν στο Άμστερνταμ
και ράψαν ασορτί ροζ ράσα.
Ιωάννης Πολίτης (more…)

Λιμερικοπρό(σ)κληση: ο μπάτσος από το Τιμπουκτού

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 8:39 μμ
Ήταν ένας μπάτσος από το Τιμπουκτού,
περιπολούσε μ’ ένα μαύρο Σουμπαρού.
—-Μέγας καργιόλης και ρεμάλι,
—-τον έτρεμε όλο το Μάλι,
πήδαγε και την κόρη του Αρχηγού.
Ιωάννης Πολίτης
Ήταν ένας μπάτσος από το Τιμπουκτού
αντίκρυ στο μετρό με μια αφράτη ζουζουνιάρα μπουζουξού
—-σε μυστική αποστολή προσποιούταν τον τουρίστα
—-αυτή μόλις είχε παραλάβει πτυχίο μανικιουρίστα
ήταν έρωτας απο την πρώτη ματιά σα διαφήμιση ΝΟΥΝΟΥ.
Αναστάσιος Γριβοκωστόπουλος
Ήταν ένας μπάτσος από το Τιμπουκτού
που προτιμούσε να εργάζεται ως φτερού
—-έλεγε: θα ’ρθουν ωραίες μέρες
—-θα γίνουν πούπουλα οι σφαίρες
να γαργαλάν το στήθος κάθε άτακτου νεαρού.
Ειρήνη Συνοδινού (more…)

29/01/2011

Λίμερικ ελευθέρας βοσκής

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 5:11 μμ

Ήταν ένας κβαντικός κρυπτογράφος από τη Γροιλανδία
τα bit αναποδογυρνούσε φορώντας μαύρο μανδύα
—-Στην Κοπεγχάγη τον ξέβρασε το κύμα
—-μπουκάλια ανακύκλωνε για χρήμα
Εκλεψε κωδικούς καρτών κι έφυγε με σχεδία.
Πασχάλης Κρετίνος
Ήταν ενας δέσποτας απ’ το Βατικανό
που καθε φραγκοδίφραγκο μετρούσε και λεπτό
—-μα απο τα πολλά χαρμάνια στα λιβάνια
—-είδε τον χριστό φαντάρο και τους μαθητές αλάνια
ώσπου έφυγε στην Φλόριντα μ’ ένα μωαμεθανό.
Αναστάσιος Γριβοκωστόπουλος
Ήταν μια μικρούλα στον Ιανό
που εξυπηρετούσε στο λεπτό
—-έτριβε τους πελάτες στα κρυφά
—-κι εκείνοι λέγαν τι χαρά
κι αγόραζαν βιβλία σωρό.
Ήταν ένας πελάτης στη Πρωτοπορία
που κοιτούσε τα ράφια ποίησης με μανία
—-με τα ποιήματα ερχότανε σε στύση
—-και τώρα σ’ ένα δερματόδετο είχε χύσει
και ζητούσε στη τιμή μια κάποια ευκαιρία. (more…)

Λιμερικοπρό(σ)κληση: πώς τον έστειλαν στον Βόρειο Πόλο

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 4:27 μμ
Ήταν ένας παγωτατζής απ’ το Μπετόλο,
που του ’λαχε να κυβερνήσει στόλο.
—-Κι ήθελε σώνει και καλά
—-να τον φισκάρει παγωτά
κι έτσι τον έστειλαν στον Βόρειο Πόλο.
Ιωάννης Πολίτης
Ήταν ένας πλασιέ απ’ το Τυρόλο
που αναστάτωνε τον κόσμο όλο
—-συχνά καυχιόταν στην πλατεία
—-«πουλάω και σ’ Εσκιμώους ψυγεία»
κι έτσι τον έστειλαν στον Βόρειο Πόλο.
Γιώργος Τσούκης

Λιμερικοπρό(σ)κληση: η πόρνη από την Μπουζουμπούρα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 12:29 πμ
Ήταν μια πόρνη από την Μπουζουμπούρα
που την ώρα του σεξ της άρεσε να μασάει μούρα.
—-Όταν ένας πελάτης της ζήτησε να σταματήσει,
—-του είπε ότι αυτό είναι το φετίχ της στο γαμήσι
και ξανάπιασε τη φρουτένια της μαστούρα.
Ήταν μια πόρνη από την Μπουζουμπούρα
που την ώρα του σεξ της άρεσε να μασάει μούρα
—-από τη μέρα που πρωταγωνίστησε σε ένα λιμερίκι
—-άρχισε να θεωρεί τον εαυτό της τεφαρίκι
και ζήταγε απ’ τους πελάτες της διπλάσια χαρτούρα.
Jean Luc Mousseux
Ήταν μια πόρνη από την Μπουζουμπούρα,
πάντα εξυπηρετική και ντούρα.
—-Αλλά μια μέρα, απ’ το Καρούτσι,
—-σκάσαν ογδόντα Χούτου κι οχτώ Τούτσι.
Ε, τότε τα ’δε αλήθεια λίγο σκούρα.
Ιωάννης Πολίτης
Ήταν μία πόρνη από τη Μπουζουμπούρα
το αιδοίο της απεφάνθη πως χρειάζεται κούρα
—-στην πελατεία της κήρυξε παύση
—-για θεραπεία της συνέστησαν καύση
σπανίων βοτάνων, τσαγάκι και πούρα.. (more…)

25/01/2011

Ιστολιμερικοκρεμάσματα στο ελληνικό διαδίκτυο

Filed under: Τεύχος Τέσσερα — raniatef @ 7:24 μμ

Το λίμερικ δεν χώνεται μόνο στα βιβλία, αλλά συγχρονίζεται με την εποχή, εκσυγχρονίζεται και ιντερνετοποιείται. Όσον αφορά την παιδική όψη του λίμερικ, από το Φεβρουάριο του 2007 έχουν αναρτηθεί εφτά σπαρταριστές μεταφράσεις λίμερικ του Lear από τον Γιάννη Ευθυμιάδη, οι οποίες συνοδεύονται από τα αυθεντικά σκίτσα.

Μια κοπέλα είχε μύτη με ρουθούνια
Που της έφτανε ως κάτω στα τακούνια
—–Κι έτσι πήρε μια γριά
—–Να βαδίζει μακριά
Και να κουβαλάει μύτη και ρουθούνια

Ο Ευθυμιάδης, πιστός έως φανατικός λάτρης του παιδικού λίμερικ, ίδρυσε ομάδα στο facebook με τίτλο ΛΙΜΕΡΙΚ-LIMERICK (λιμεράκια λιμεράκια για όσους έχουνε μεράκια), η οποία αριθμεί 567 μέλη, από τον Φεβρουάριο του 2010 μέχρι στιγμής. Το εγχείρημα αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί ένα αρκετά ενδιαφέρον και ογκώδες υλικό παιδικής λιμερικοποίησης.

Επιπλέον, υπάρχουν ιστοσελίδες που παροτρύνουν τους εκπαιδευτικούς, να εντάξουν το λίμερικ στην εκπαιδευτική διαδικασία ή τους μαθητές, κυρίως της πρωτοσχολικής ηλικίας, να πειραματιστούν με το λίμερικ.

Όσον αφορά το άσεμνο λίμερικ, τα αποτελέσματα της αναζήτησης ήταν πενιχρά καθώς εντόπισα έξι ηπίως άσεμνα λίμερικ από τον Νίκο Δήμου και τέσσερα με τολμηρό λεξιλόγιο από τον Γιώργο Εντεψή (Μίχο).

Τον Νοέμβριο του 2010, ο Νίκος Σαραντάκος ανάρτησε στο ιστολόγιό του ένα άρθρο για τα λιμερίκια, το οποίο ενέπνευσε αρκετούς αναγνώστες να λιμερικοπλέξουν.

[Το παραπάνω αποτελεί εξόριστη παράγραφο από το δεύτερο –σχετικό με το Σεφέρη και την ελληνική λιμερικοπαραγωγή– μέρος του αφιερώματος στο λίμερικ που φιλοξενείται στο τέταρτο τεφλόνειο τεύχος.]

11/01/2011

Βασίλης Ευγενίδης, Τρεις κυρίες

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 10:51 μμ

Ήξερα μια καριόλα από τη Βάρη
που γαμιόταν σ’ ένα αμπάρι
αδιακρίτως με πασάδες,
αρλεκίνους και παπάδες.
Τέτοιο πλάσμα δεν ξανάδα, τόση χάρη!

(more…)

04/01/2011

Γεωργία Τρούλη, Πέντε ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 12:59 πμ

Μελέτη περίπτωσης

Περίπτωση πρώτη:

Πλένεις τα φασολάκια
Ανοίγεις τρυπούλες στις χάντρες
Τις κάνεις βραχιόλια
Μαγειρεύεις τους καρπούς
Τους κρεμάς να στεγνώσουν
Θα γίνουν λιαστοί και τι στολίδια!
Τώρα δεν έχεις χέρια και πού να πιαστείς
Για μονόζυγο πάνω στις λέξεις

Περίπτωση δεύτερη:

(more…)

02/01/2011

Αθηνά Παπαδοπούλου, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 10:54 μμ

ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

Ποδηλάτες στη σκιά του φεγγαριού
σου ζήτησα κάποτε
να μου κρατάς σφιχτά το χέρι.
Στις απότομες στροφές
μαζί να γέρνουμε.
Να αντισταθμίζουμε ροπές,
φυγόκεντρους και ανέμους.
Να εισχωρούμε δυνατά
στους μονοδρόμους,
ενίοτε πεταλίζοντας
με σύμμαχο την αστραπή
−προς αποφυγή αναπάντεχων συναντήσεων
με τα σώματα ανασφαλείας.
Στις ανηφόρες μην αλλάζουμε ταχύτητες,
ταρακουνώντας τα κιβώτια και σπάζοντας μοχλούς.
Χωρίς κράνη, σπασμένους αερόσακους.
Ανέμελοι στο αέναο λιβάδι.
Το φρένο με φειδώ και το καλάθι άδειο.
Μόνο το χέρι μου στο χέρι σου
και η ζωή εν τάχει.

(more…)

Αλίνα Αντωνίου, Πανσέληνος

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 10:46 μμ

ΙΙ

Η Ρωξάνη ξυρίζει τα πόδια της βιαστικά στο μπάνιο χωρίς καθρέφτες.
Το ξυράφι γλιστράει κι ανοίγει ένα μικρό αυλάκι αίμα.

Η Ρωξάνη κλείνει τα μάτια κι αφήνει το νερό να παρασύρει το κόκκινο.
Το νερό κυλάει στο στόμα της κι ύστερα έξω ξανά.

Δεν νιώθει όμορφη.
Νιώθει ανακουφισμένη που κάτω απ’ αυτό το νερό δεν χρειάζεται να είναι όμορφη
για κανέναν.

(more…)

19/12/2010

Paul Eluard, Η προοπτική της ποίησης

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 3:01 πμ

Ι
Το ψωμί είναι πιο χρήσιμο απ’ την ποίηση. Αλλά η αγάπη στην πιο βαθιά, στην πιο ανθρώπινη σημασία της λέξης, η αγάπη-πάθος δεν είναι πιο χρήσιμη απ’ την ποίηση.

ΙΙ
Ο ποιητής είναι εκείνος που εμπνέει περισσότερο παρά εκείνος που εμπνέεται.

ΙΙΙ
Οι ανακλώμενοι κι οι καθρέφτες πιστοί. Δεν είναι κατ’ ανάγκην ερωτευμένοι αυτοί που έγραψαν τα πιο όμορφα ερωτικά ποιήματα, κι όταν ακόμα είναι ερωτευμένοι δεν θα καθιστούσαν ποτέ υπεύθυνο γι’ αυτό τον έρωτά τους. Εντούτοις, ο αντικατοπτρισμός όλων των αρθρωμένων, επινοημένων λέξεων παραμένει επάνω τους ανεξίτηλος. Και είναι υποχρεωμένοι να υπομένουν τον αντικατοπτρισμό αυτό και να παραμένουν την κάθε στιγμή διαθέσιμοι· αντικατοπτρισμός και όραση, μιαν αρετή αιωνιότητας. Το να βλέπεις σημαίνει να προσλαμβάνεις, το ν’ αντικαθρεφτίζεις σημαίνει να παραδίδεις στην όραση.

IV
Ο ρόλος του ποιητή θα περιοριστεί στον ρόλο του εργολάβου ιδεών, αντικειμένων, συναισθημάτων, πράξης.

V
Ισχυρίζονται πως το να άρχεσαι από τις λέξεις και τις σχέσεις τους για να μελετήσεις επιστημονικά τον κόσμο δεν είναι ένα δικαίωμά μας, αλλά το καθήκον μας. Θα έπρεπε να προσθέσει, όμως, κανείς, ότι το καθήκον αυτό είναι το ίδιο το καθήκον της ζωής· όχι με τον τρόπο εκείνων που φέρουν ήδη το θάνατο μέσα τους και οι οποίοι είναι καθώς οι τοίχοι ή κενοί, αλλά γινόμενοι ένα με το σύμπαν, με το σύμπαν εν κινήσει, το ζωντανό γίγνεσθαι.

(more…)

08/12/2010

Daniel Falb, Άτιτλο

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 3:36 μμ

——στον κήπο, δίπλα στην πισίνα, βρίσκεται το ιδιωτικοποιημένο δικαστήριό σου:
ακόμα και η θάλασσα δεν περνάει από τους σεκιουριτάδες.
—————«εγώ …είχα ήδη ακούσει γι’ αυτές τις gated communities, …αλλά τότε
ήταν αδύνατο να εντοπιστούν …και το κυκλοφορικό μου …βάραγε μπιέλες.»
η συμπεριφορά σου έχει χαρακτηριστικά διαρκούς διαφημιστικής ροής. εσύ
χαμογελάς στην κάμερα και πηγαίνεις για κολύμπι, το ρεύμα σε αρπάζει αμέσως.

[από τη συλλογή die räumung dieser parks, kookbooks, 2003]
Περισσότερα ποιήματα του Daniel Falb μπορείτε να διαβάσετε στο τέταρτο τεύχος του Τεφλόν. (more…)

29/11/2010

Manuel Piques, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 6:52 μμ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Σας παρακαλώ σώστε με

Λερή εικόνα σκονισμένου πεζοδρομίου
Κύριοι παρακαλώ σηκώστε με
Καταδικάστε με ενώπιον δικαστηρίου

Έσφαλα ομολογώ και πίστεψα σ’ εμένα
Δοκίμασα τις δυνάμεις μου και πού μπορώ να φτάσω
Τώρα τα όνειρά σας βλέπω γκρεμισμένα
Έτσι την απολογία μου πρέπει να ετοιμάσω

Σας ζητώ να δώσετε μια μικρή ευκαιρία
Ντύστε με, ταΐστε με, βάλτε με στα θρανία
Φροντίστε με αφόρητα, σκεφτείτε αντί για ’μένα
Αντί για καληνύχτα πείτε μου ένα ψέμα

Σας παρακαλώ απ’ της ψυχής τα βάθη
Αφήστε με πολίτης να γίνω διαπρεπής
Δεν θα παραδοθώ ποτέ ξανά σε πάθη
Αλίμονο να ζήσω δε θα ’μ’ επιρρεπής


Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΙΝΗΣ
(Ή Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)

Εμπρός πάμε γοργά

Στους καπνιστές αξίζει πυρά
Το καλό τους τολμούν ν’ αγνοούν
Για να μην πάθουν καρκίνο ζωντανοί να καούν (more…)

17/11/2010

Παναγιώτης Αρβανίτης, Δύο δημοσιευμένα και δύο αδημοσίευτα ποιήματα

Filed under: Θραύσματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 9:20 μμ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΥ


Εις τους απανταχού της γης
Μουτζαχεντίν της ποιήσεως

Πάροδος

1

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ωραίοι σαν τον Ρωτόκριτο
Περήφανοι Δον Κιχώτες του εικοστού πρώτου αιώνα

2

Είμαστε οι Χατζατζάρηδες της νέας εποχής
Σταυροκοπιόμαστε μονάχα όταν βρέχει
Δίχως να θυμόμαστε τα παραμύθια της γιαγιάς

3

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ξέφρενοι ληστές κι ατίθασοι Ινδιάνοι των πόλεων
Που δε δίνουν δεκάρα στα φανάρια και στους τροχονόμους

4

Είμαστε τα παιδιά του μέλλοντος
Γιατί όλοι θα κάνουμε το μεταπτυχιακό μας
Και φυσικά τις ξένες γλώσσες μας

5

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Οι Τριστάνοι Κορμπιέρ των σύγχρονων θαλασσών
Υπνοβάτες της μέρας και μυημένοι στη μακρινή Ελευσίνα

6

Είμαστε οι κάμπιες του Μεσαίωνα
Χωρίς το Θεό πάνω από το κεφάλι μας αυτή τη φορά
Με την Ιερά Εξέταση πάντοτε στο πλευρό μας

7

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Παλιάτσοι βλάχοι ιθαγενείς
Τσιγγάνοι ειδωλολάτρεις

8

Είμαστε τα παιδιά του ψηφιακού ύπνου
Υπάλληλοι της επιτυχίας και θεματοφύλακες
όλων των υποχρεώσεων του κόσμου

(more…)

22/09/2010

Άλογοι Λιμερικοδιάλογοι



ήταν ένα μπάτσος από το Τιμποκτού,
μια πόρνη κι ένας γέροντας από κάπου αλλού
——μαζεύτηκαν μα ήταν λειψεροί
——κάτι τους έλειπε, μήπως γνωρίζεις τι;
στείλε απαντήσεις μέχρι τις 30 του μηνού!

Αρχικά, για να μην ξεχνιόμαστε, υπενθυμίζω ότι η λιμερικοϋποβολή λήγει στις 30/9, σπεύσατε!

Που λέτε, για τις ανάγκες του αφιερώματος (βλέπετε Τεφλόν #3) είχα στείλει λιμερικοπρό-σ-κληση σε φίλους γνωστούς και αγνώστους που υπέθετα, ή μάλλον προσδοκούσα, πως θα ενδιαφέρονταν για το εν λόγω εγχείρημα. Οι απαντήσεις που έλαβα ήταν διαφόρων ειδών: αόρατες, τύπου ευχαριστούμε αλλά δεν ή τύπου μπράβο, υποστηρίζουμε αλλά δεν, τυπικές, ένθερμες, σκέτες, ενθουσιώδεις, άμεσες, κλπ. Υπήρχαν και περιπτώσεις που η απάντηση δυναμίτισε μια άλλη απάντηση, κι αυτή μια άλλη και έπειτα η άλλη μια επόμενη και ούτω καθεξής. Έτσι δημιουργήθηκε ένα είδος λιμερικοδιαλόγου-τσιγκλίσματος, το οποίο απόλαυσα ιδιαίτερα. Ιδού, λοιπόν, ορισμένα λιμερικοδιαλογοαποσπάσματα:

(more…)

01/09/2010

Τα λίμερικ ξαναχτυπούν…

Filed under: Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 12:41 μμ

Τεφλονοντελάλης έσερνε παράξενα μαντάτα
−λόγια κρέμονταν στα δόντια του φευγάτα−
«Ακρωτηριασμένο μονάχο λιμερίκι
ψάχνει να βρει τα μέλη του, τι φρίκη!»
βροντοφώναξε κι ύστερα χάθηκε στη στράτα

Απανταχού τεφλονοαναγνώστριες και τεφλονοαναγνώστες,

με μεγάλη χαρά, τιμή, περηφάνεια, συγκίνηση, αγαλλίαση, κατάνυξη και όλες τις λοιπές καταστάσεις ευφορίας, σας αναγγέλλουμε ότι έφτασε η μεγάλη στιγμή για το επόμενο λιμερικομαγείρεμα και σας προ-σ-καλούμε να λάβετε μέρος χωρίς φόβο και πάθος! Μάλιστα, αυτή τη φορά, επειδή έχετε μυηθεί πια στα λίμερικ, σας δίνουμε ένα από τα βασικά συστατικά για τη λιμερικοσυνταγή, τον εισαγωγικό στίχο

Ήταν ένας γέροντας από τη Μομπάσα
*
Ήταν μια πόρνη από την Μπουζουμπούρα
*
Ήταν ένας μπάτσος από το Τιμπουκτού

ή τον καταληκτικό, για όσες και όσους αρέσκονται να αρχίζουν από το τέλος

κι έτσι τον έστειλαν στον Βόρειο Πόλο.

Εσείς δεν έχετε παρά να επιλέξετε ποιος ή ποιοι από τους παραπάνω στίχους σάς ταιριάζει/ταιριάζουν, να προσθέσετε τα υπόλοιπα στιχοσυστατικά, να τα ανακατέψετε με τον ολότελα δικό σας τρόπο και να μας σερβίρετε το αποτέλεσμα!

(more…)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.