Τεφλόν #23, Σύγχρονη ρωσόφωνη ποίηση

ΝΤΑΡΙΑ ΣΕΡΕΝΚΟ
ΑΤΙΤΛΟ

η Σιβηρία καίγεται –και μέσα απ’ τη φωτιά βγαίνει
η οικογένειά μου: η μαμά έχει στα χέρια
έναν ακίνητο λαγό
κι ο μπαμπάς στον ώμο
μια αλεπού νεκρή

δεν είμαι εκεί, μες στον καπνό
δεν φαίνεται πόσοι πολλοί είμαστε, στεκόμαστε
στην πλατεία
–άκοπο δάσος–
στην πλατεία
άνθρωποι καρβουνιασμένοι
μας κυκλώνουν
δεν βλέπω πρόσωπα –όλα μαύρα

μας πλησιάζουν
σπάνε κλαδιά κι ο ήχος τούς τρομάζει
σαν να ήταν το τρίξιμο αυτό
απ’ τα ίδια τους τα κόκαλα
αλλά είμαστε εμείς
είμαι δέντρο και κόρη ταυτόχρονα

Συνέχεια ανάγνωσης «Τεφλόν #23, Σύγχρονη ρωσόφωνη ποίηση»

Τεφλόν #19 | Νέο ποιητικό σκεύος

ΤΕΦΛόΝ #19
Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2018

Πατήστε εδώ για να δείτε τα θέματα του τεύχους και τα σημεία διανομής.

Γίνετε συνδρομητές/τριες στο Τεφλόν και… αποκτήστε αντικολλητική προστασία!
Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Μετρομιγάς, 11

Σταματάνε αρκετά να τρώνε στις 11
Τσιγάρο
Πίσω απ’ το ταμείο
Σειρά μου
Τι σειρά μου; Πότε ήρθα, πότε ήρθαν οι άλλοι ακόμα δεν ξέρω
Γλυκιά φωνούλα
Ζητάει διά του στόματος για το εντεράκι της
Θέλω να δω
Προσπαθώ να δω
Τ’ αφεντικό κάθεται μπροστά μου
Πίσω απ’ το ταμείο
Μη δω κάτι ωραίο
Μη μου χαλάς τη μέρα, ρε μαλάκα αφεντικό
Μου τη χαλάς που μου τη χαλάς δηλαδή
Άσε με να δω κάτι να θυμάμαι μέχρι να σχολάσω
Ούτε καν
Για την επόμενη μία ώρα
Άσε με να δω κάτι να ξεχαστώ
…να ξεχάσω ότι βλέπω την πλάτη σου