Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου, Αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα

Μέρα ή νύχτα;
είπε και έφτυσε

Μάνα δεν υπήρχε στην αυλή
μονάχα χορταριασμένα αγάλματα
με τη γλώσσα κολλημένη στον ουρανό

Κάποιο παιχνίδι έπαιζαν
αυτές οι πέτρες πίσω από την πλάτη σου
ένα παιχνίδι που έλεγε πως η κίνηση
πρέπει να πνίγεται στη γέννησή της
και πως το χέρι πρέπει να μένει
μπροστά από τα χείλη για να διαλύει
το γέλιο στον ψίθυρο και αντίστροφα.

Μέσα στα αγάλματα το κάθε ερώτημα
έμοιαζε με απελπισμένη πιθανότητα.

Κούνησες; Μίλησες; Γέλασες; Έχασες;

πάμε ξανά
άλλη μια φορά

μέρα ή νύχτα;

20 & 21 Ιουνίου: Εορταστικό διήμερο για τα δέκα χρόνια Τεφλόν

ΤΕΦΛΟΝΙΑ_ΑΦΙΣΑ_ΚΩΤΣΙΝΗΣ_Final_web

Πέμπτη 20 Ιουνίου
«Δέκα χρόνια φουρνάρισσες»
Αντικολλητικά μυστικά, συνταγές και ξόρκια.
Μαραθώνιος ανάγνωσης τεφλόνιων επιτυχιών, λοταρία με πλούσια δώρα και γκεστ σταρ έκπληξη.

Παρασκευή 21 Ιουνίου
«Με τη γροθιά στην τσέπη»
Μια μηπερφορμάνς για τη σύχρονη αντεργκράουντ ποιητική σκηνή του Βερολίνου με καλεσμένους τους ποιητές Kai Pohl και Jannis Poptrandov.

Γιατί η επανάσταση δεν θα συμβεί ποτέ στην εύκρατη ζώνη; Πόσα γουρούνια σφάζονται στη Γερμανία κάθε χρόνο; Τι συμβαίνει στα χαρακώματα της καταγάλανης θάλασσας από μπετόν; Δύο από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της βερολινέζικης έντυπης αντικουλτούρας έρχονται στην Αθήνα για να παρουσιάσουν το έργο τους και να μιλήσουν για τα σύνορα που έχουν ναρκοθετηθεί και την Ευρώπη που μυρίζει τελειότητα.

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων θα βρείτε στον πάγκο του Τεφλόν όλα τα τεύχη του περιοδικού (συμπεριλαμβανομένων των πρώτων δέκα εξαντλημένων), καθώς και όλες τις εκδόσεις του.

Ώρα έναρξης: 8μμ
Αρχείο*71, Ζωσιμάδων & Καλλιδρομίου, Εξάρχεια

Σχεδιασμός επετειακής τεφλοναφίσας: Χρήστος Κωτσίνης

Λεύκιος, Δύο ποιήματα

Ο ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΗΣ

«Έλα να σου δείξω τον παππού!»
μου λέει ο πατέρας μου
κρατώντας μια φωτογραφία.
Την κοιτάζω και μένω ξερός.
Το ’ξερα
ο σχωρεμένος
στον εμφύλιο ήταν με τους άλλους.
Μα έτσι του ’λαχε,
δικαιολογιόμουν.
Φαντάρος ήταν, δεν το διάλεξε.
Το ’ξερα
πως στο χωριό
έκανε και πρόεδρος
βαλμένος απ’ τη χούντα.
Μα δεν ακούστηκε ποτέ
και τίποτα εναντίον του.
Μπορεί και να ’κανε καλή διοίκηση,
δικαιολογιόμουν.
Μα τώρα πώς να δικαιολογηθώ;
Παρέλαση σε τάγμα ασφαλείας;
Αντί να ντρέπομαι εγώ για σας
πατέρα
ντρέπεστε εσείς για μένα;
Δε ντρέπεστε;

Συνέχεια ανάγνωσης «Λεύκιος, Δύο ποιήματα»

Jos Charles, Προειδοποίηση περιεχομένου

όταν ήμουν 3, τραγουδούσα
τη μουσική του μπάτμαν.

η οικογένειά μου είχε εντυπωσιαστεί.
ο θείος ζητούσε

κασέτες με τον μπάτμαν από
εκείνον τον τύπο που ήξερε

η μαμά απέναντι
απ’ το σπίτι του παππού.

μου είπαν ότι είχα «προβλήματα ομιλίας».
μπέρδευα συχνά τις

λέξεις. έλεγα την πηγή πληγή.
έλεγα τη σιγή στέγη.

δεν έχω πια πρόβλημα,
παρά μόνο όταν έχω ένα καυλί στο στόμα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Jos Charles, Προειδοποίηση περιεχομένου»

Λίντια Ντίμκοφσκα, Καμπούρα

Μπροστά μου ένας άντρας σπρώχνει
ένα καρότσι γεμάτο άδεια πλαστικά μπουκάλια.
Το μονοπάτι είναι στενό, δεν μπορώ να τον προσπεράσω.
Τον ακολουθώ, τον παρακολουθώ.
Φθαρμένα παντελόνια,
χέρια αυλακωμένα,
σε κάθε πόδι διαφορετική παντόφλα,
και κάτω απ’ τη σκισμένη μπλούζα
καμπούρα, σημαδεμένη από πόνο
σαν απ’ το αστέρι του Δαβίδ.
Συνομήλικός μου είναι
από περασμένους καιρούς.
Μάταια αποστήθιζε
τα τραγουδάκια για την πατρίδα
άχρηστα σαν έωλη θεωρία
χωρίς πρακτική εφαρμογή σ’ έναν κόσμο
όπου δεν υπάρχει πια ούτε πατέρας, ούτε πατρίδα. Συνέχεια ανάγνωσης «Λίντια Ντίμκοφσκα, Καμπούρα»